تأثیر مدیریت استعداد بر نوآروی باز در بخش تولیدی صنعت ورزش ایران
مجله سلامت و ورزش: رویکردهای نوین (سورن),
دوره 5 شماره 3 (1403),
10 دسامبر 2024
https://doi.org/10.22037/soren.v5i3.50675
چکیده
سابقه و هدف: پس از گذشت بيش از يك دهه از تحقيقات مديريت استعداد، اغلب شرکتها در مورد چگونگي ايجاد استعداد و اينكه چگونه مديريت استعداد به نوآوری باز در سطح شرکت منجر ميشود، ابهام دارند. هدف اين پژوهش تأثیر مدیریت استعداد بر نوآوری باز در بخش تولیدی صنعت ورزش ایران ميباشد.
روش کار: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی، بر اساس زمان حالنگر، از نظر هدف کاربردی و به لحاظ جمع آوری اطلاعات میدانی میباشد. جامعه آماری پژوهش شامل همه مدیران شرکت های تولیدکنندۀ لوازم ورزشی ایران بنا بر آمار اعلام شده از طریق سایت رسمی وزارت صنعت، معدن و تجارت کشور 255 نفر (236 نفر مرد و 19 نفر زن) میباشند. نمونه آماری پژوهش به روش کل شمار انتخاب شد. ابزار اندازه گیری این پژوهش دو پرسشنامه مدیریت استعداد فیلپس و روپر (2009) و نوآوری باز رانگوس و درنوسک (2013) بوده است.
یافته ها: مدیریت استعداد بر نوآوری باز در بخش تولیدی صنعت ورزش ایران تأثیر مثبت و معنی داری دارد.
نتیجه گیری: بنابراین با کمک مدیریت استعداد میتوان منجر به افزایش نوآوری باز در بخش تولیدی صنعت ورزش ایران شد. با توجه به تغییرهای پر شتاب محصول های ورزشی میتوان به مدیران شرکتهای ورزشی پیشنهاد داد با بکارگیری مدیریت استعداد میتوان به نوآوری باز دست پیدا کنند، و در تولید محصول های خود موفق شوند.
- صنعت ورزش، مدیریت استعداد، نوآوری باز.
ارجاع به مقاله
مراجع
1. Rastgar A, Maghsoodi T. The impact of transformational leadership on organizational innovation: Mediating role of knowledge sharing. Manag Stud Dev Evol 2016;25:157-82 [In Persian].
2. Armstrong M. Strategic human resource management 3rd ed. London: Kogan Page Limited; 2006.
3. Abulrub AH, Lee J. Open innovation management: challenges and prospects. Procedia Soc Behav Sci 2012;41:130-8.
4. Chesbrough H. Open innovation: a new paradigm for understanding industrial innovation. In: Chesbrough H, Vanhaverbeke W, West J, editors. Open innovation: Researching a new paradigm. Oxford: Oxford University Press; 2006. p. 400-19.
5. Barbaroux P. How do organisations manage to develop collaborative innovation? The case of the tactical strike and reconnaissance aircraft (TSR-2). J Innov Econ Manag 2011;7:161-79.
6. Felin T, Zenger TR. Closed or open innovation? Problem solving and the governance choice. Res Policy 2014;43:914-25.
7. Hesse-Biber SN, Leavy P, editors. Handbook of emergent methods. New York: Guilford Press; 2010.
8. Kearney AT. Wining in the business of sport, Korea [Internet]. 2014.
9. Pérez-Gladish B, González I, Bilbao-Terol A, Arenas-Parra M. Planning a TV advertising campaign: a crisp multiobjective programming model from fuzzy basic data. Omega 2010;38:84-94.
10. Huizingh EK. Open innovation: State of the art and future perspectives. Technovation 2011;31:2-9.
11. Faridfathi M, Roozbahani M, Farahmand F, Kazem B. Designing a communication model for talent management, innovation and knowledge sharing in the Ministry of Sports and Youth. Stud Organ Behav Manag Sports 2017;4:113-23 [In Persian].
12. Lotfi Yamchi K, Kalateh-Sifari M, Hosseini A. Structural model of the impact of talent management on human resource productivity and innovation in sports organizations (case study: General Directorate of Sports and Youth of East Azerbaijan Province). J Hum Resour Manag Sports 2017;1:35-48 [In Persian].
13. Mohammed AA, Hafeez-Baig A, Gururajan R. Talent management as a core source of innovation and social development in higher education. London: IntechOpen; 2018.
14. Marin-Garcia JA, Aznar-Mas LE, González-Ladrón-de-Guevara F. Innovation types and talent management for innovation. WPOM Work Pap Oper Manag 2011;2:25-31.
15. Phillips DR, Roper KO. A framework for talent management in real estate. J Corp Real Estate 2009;11:7-16.
16. Rangus K, Drnovšek M. Open innovation in Slovenia: A comparative analysis of different firm sizes. Econ Bus Rev 2013;15:1.
17. Rangus K, Drnovšek M, Di Minin A, Spithoven A. The role of open innovation and absorptive capacity in innovation performance: Empirical evidence from Slovenia. J East Eur Manag Stud 2017;22:39-62.
18. Hair JF. A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM). Thousand Oaks: Sage; 2014.
19. Fornell C, Larcker DF. Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. J Mark Res 1981;18:39-50.
20. Mullin BJ, Hardy S, Sutton W. Sport marketing. 4th ed. Champaign: Human Kinetics; 2014.
21. Parks JB, Quarterman J, Thibault L. Contemporary sport management. Champaign: Human Kinetics; 2003.
22. Tesone DV, Platt A, Alexakis G. Human Resource Leadership: A Whole Brain Development Practice. Assoc Employm Pract Principles 2004:253.
23. Piciocchi P, Bassano C, Pietronudo MC. Management of human resource inside open innovation organizations: Some reflections. Ergon Int J 2018;2:1-9.
- چکیده مشاهده شده: 96 بار
- PDF دانلود شده: 36 بار