تأثیر تغییرات فشار خون حین عمل بر اختلاف بین فشار دی اکسید کربن انتهای بازدمی و شریانی در بیماران تحت اعمال جراحی پیوند عروق کرونر
مجله آنستزیولوژی و مراقبتهای ویژه ایران,
,
3 November 2016
,
Page صفحات 3-9
Abstract
مقدمه: کاپنوگرافی، اندازهگیری دیاکسید کربن در گازهای تنفسی یکی از اجزاء مهم پایش در بیهوشی است. در صورت ثبات در تهویة بیمار، کاهش در برونده قلب و فشار خون باعث کاهش در فشار دیاکسید کربن انتهای بازدمی میشود. هدف از این مطالعة آیندهنگر بررسی اثر تغییرات در فشار خون (20% بالاتر یا پایینتر از پایه) بر روی گرادیان دیاکسید کربن شریانی و انتهای بازدمی و ارتباط آن طی بیهوشی عمومی در طول جراحی پیوند عروق کرونر است. مواد و روشها: پنجاه بیمار تحت جراحی بای پس عروق کرونر انتخاب شدند. برای تمامی بیماران روش بیهوشی استاندارد و یکنواختی به کار برده شد. فشار خون سیستولیک و دیاستولیک به عنوان پایه ثبت و پس از القا بیهوشی عمومی، فشار خون 20% بالاتر یا پایینتر نسبت به پایه در تمام بیماران محاسبه گردید. سپس فشار دیاکسید کربن انتهای بازدمی و شریانی در شرایط فشار خون شریانی پایه و طی 20% بالا یا پایینتر از پایه ثبت شد. نتایج: افزایش معنیدار در P(a-ET)CO2 از 20% بالاتر از پایه و پایینتر از پایه ملاحظه شد (به ترتیب 3/3±1/4 در مقابل 7/4±4/6 در مقابل 3±7). ضریب همبستگی پیرسون به ترتیب 5/0 و4/0 و 5/0 بود. در هر سه وضعیت فوق همبستگی معنیداری بین فشار دیاکسید کربن خون شریانی و دیاکسید کربن انتهای بازدمی وجود دارد. (001/0p<) بحث و نتیجهگیری: نتیجة نهایی اینکه استفاده از دیاکسید کربن انتهای بازدمی برای تخمین دیاکسید کربن شریانی، بایستی با درک تأثیر بالقوة گرادیان P(a-ET)CO2 باشد که در شرایط هیپوتانسیون، این گرادیان بیشتر از حالت طبیعی است. بررسیهای بیشتر نیز در این زمینه توصیه میشود.- فشار خون، دیاکسید کربن خون، کاپنوگرافی
How to Cite
References
Takano Y, Sakamoto O, Kiyofuji C, Ito K. A comparison of the end – tidal CO2 measured by portable capnometer and the arterial PCO2 in spontaneously breathing patients. Respir Med. 2003; 97(5): 476- 81.
Eskaros SM, Papadakos PJ, Lachmann B. Respiratory Monitoring. In: Miller RD editor. Miller's Anesthesia. Philadelphia, Churchill Livingstone, 2010, 1411-1441.
Yosefy C, Hav E, Nasri Y, Magen E, Reisin L. End tidal carbon dioxide as a predictor of the arterial PCO2 in the emergency department setting. Emerg Med J. 2004; 21(5): 557-9.
Paul L. Marino. The IcuBool. Oxygen and carbon dioxide transport. 3ed .Philadelphia; 2007; 21-38.
Ronald D. Miller. Miller's Anesthesia. Nancy A. Nussmeier, Michael C. Hauser, Muhammal F. Sar war, ALina M. Crigove, and Bruce E. Searles. Anesthesia For cardiac. Surgical procedures. 7ed. Churchil Livingstone; 2010. 1889- 1975.
Syed Shujat A, Alexander Dubikaitis, Abdul Raheem al Gattan. The relationship between end tidal carboon dioxide and urterial carbon dioxide during controlled hypotensice anesthesia. Med principles pact 2002; 11: 35-37.
Shibutani K, Muraoka M, Shirasaki S, Kubal K, Sanchala VT, Gupte P. Do changes in end – Tidal PCO2 Quantitatively reflect changes in cardiaout put? AnesthAnalg 1994; 79: 829-330.
DMello J, Butani M. Capnography. Indian J Anesth. 2002; 46(4): 269-278.
Casati A. Salvo I, Torri G, Calderini E. Arterial to end- tidal carbon dioxide gradient and physiological deal space monitoring during general anesthesia; effects of patient's position. Minerva Anestesial 1997; 63(6): 177- 82.
Moon SW, Lee SW, Choi SH, Hong YS, Kim SJ, Kim NH. Arterial minus endtidalCO2 as a prognostic factor of hospital survival in patients resuscitated from cardiac arrest. Resuscitation 2007, 72(2):219–225.
Kheng CP, Rahman NH. The use of end-tidal carbon dioxide monitoring in patients with hypotension in the emergency department. Int J Emerg Med. 2012, 24;5(1):31. doi: 10.1186/1865-1380-5-31.
Gazmuri R, Kube E. Capnography during cardiac resuscitation: a clue on mechanisms and a guide to interventions. Crit Care 2003, 7(6):411–412.
- Abstract Viewed: 960 times
- PDF (فارسی) Downloaded: 366 times