مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران

مقدمه و هدف: با توجه به اهمیت، شیوع و عوارض بالای توده­های شکمی، این مطالعه با هدف تعیین شیوع ضایعات خوش­خیم و بدخیم شکمی و ارتباط آن با خصوصیات جمعیت­شناختی طی یک مطالعه­ی وسیع شش ساله انجام گرفت. مواد و روش­ها: در این مطالعه­ی تحلیلی- مقطعی، پرونده­های بالینی 721 بیمار مبتلا به توده­ شکمی زیرجلدی و عمقی تحت جراحی در بیمارستان امیرالمومنین(ع) تهران طی سال­­های 1402-1391، با توجه به معیارهای ورود، به روش در دسترس بررسی شد. اطلاعات دموگرافیک و پاتولوژی­ از این پرونده­ها استخراج گردید. یافته­ها: در کل، 9/6 درصد (50 مورد) بدخیم و مابقی خوش­خیم بودند. شایع­ترین توده­های خوش­خیم، میوم (7/36 درصد) و هایپرپلازی پروستات (1/20 درصد) و شایع­ترین موارد بدخیم، به­ترتیب: سرطان­های مثانه (0/16 درصد) و تخمدان (0/14 درصد) بود. سن افراد دچار تومورهای بدخیم، با تفاوت معنی­داری بالاتر از افراد با تومورهای خوش­خیم بود (23/15 ± 96/54 در مقابل 59/15 ± 42/45 سال و 001/0 > p). شیوع موارد بدخیمی در مردان به میزان معنی­داری بالاتر از زنان بوده است (0/54 در مقابل 0/46 درصد و 001/0 > p). اما بین سابقه خانوادگی توده شکمی (055/0 = p) و سال مراجعه (259/0 = p) با نوع توده، ارتباط آماری معنی­داری وجود نداشت. نتیجه­گیری: توده­های بدخیم شکمی در سنین بالاتر و مردان، شایع­تر است. واژگان کلیدی: شکم، بدخیمی، توده خوش­خیم، مشخصات دموگرافیک

پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی آموزش گروهی تحلیل رفتار متقابل بر شادکامی  زنان  متاهل پرستار بخش مراقبت های ویژه (icu )   پرداخته است . روش این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری آن شامل کلیه ی زنان پرستار بخش مراقبتهای ویژه بیمارستانهای شهر تهران است حجم جامعه آماری شامل 198 نفر بود که تمامی آنها مورد ارزیابی قرار گرفتند.  نمونه مورد بررسی،40 نفر از پاسخ دهندگانی بودند که نمره ای که از پرسشنامه ها کسب کرده بودند کمتر از میانگین بود سپس به صورت تصادفی در دو گروه تقسیم شدند (20 نفر گروه آزمایش و 20 نفر گروه کنترل) و با استفاده از پرسشنامه شادکامی آکسفورد با ضریب روایی (79/0) در دو مرحله ی پیش آزمون و پس آزمون مورد بررسی قرار گرفتند. جلسات آموزش گروهی تحلیل رفتار متقابل در طی 12 جلسه برای گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. جهت تحلیل داده ها از شیوه های آمار توصیفی(میانگین، انحراف معیار، فراوانی و درصد) و آمار استنباطی(تحلیل کوواریانس تک متغیری و چند متغیری) استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش گروهی تحلیل رفتار متقابل منجر به افزایش شادکامی (P>0/001) گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. از این رو می توان بیان کرد که آموزش تحلیل رفتار متقابل شیوه ی مناسبی جهت افزایش شاخص های شادکامی است و پیشنهاد می شود در جلسات مشاوره زوج درمانی مورد استفاده قرار گیرد.

مقدمه: دیابت شیرین بیماری شایعی است که منجر به تغییرات پاتوفیزیولوژیک در اندام های مختلف می شود،  تغییرات عضلانی – اسکلتی جزء عوارض مزمن مهم آن است. درگیری مفصل آتلانتو اکسی پیتال منجر به سخت شدن  لارنگوسکوپی خواهد شد. درجه درگیری مفاصل بین انگشتان دست به‌وسیله تست چاپ کف دست مشخص می‌شود. این معیار را می‌توان برای ارزیابی سخت بودن لارنگوسکوپی در نظر گرفت. هدف این مطالعه مقایسه چاپ کف دست، لب گزه و  مالامپاتی در پیش بینی سخت بودن لوله گذاری در بیماران دیابتیک است.  روش کار:  پس از در نظر گرفتن معیارهای ورود و خروج حجم نمونه130 بیمار محاسبه شد. بیماران پس از اخذ رضایت کتبی وارد مطالعه شده و چاپ کف دست، لب گزه، و مالامپاتی انجام و سپس متخصص بیهوشی امتیاز لهان و کورمک را ارزیابی و درجه آن را ثبت و لوله گذاری انجام شده و سپس داده ها آنالیز شدند. یافته­ها: در این مطالعه برای چاپ کف دست حساسیت 74% ، ویژگی  81%، ارزش اخباری مثبت .50 %، ارزش اخباری منفی 92 % و دقت 79 % گزارش شد. برای لب گزه حساسیت 11%، ویژگی 84% ، ارزش اخباری مثبت 26 %، ارزش اخباری منفی 87 % و دقت 50 % و برای مالامپاتی حساسیت 26%، ویژگی 81%، ارزش اخباری مثبت 29 %، ارزش اخباری منفی 81 % و دقت 72 % گزارش شد. نتیجه‌گیری: چاپ کف دست در مقایسه با مالامپاتی روشی با حساسیت بیشتر ولی ویژگی کمتر و نسبت به مالامپاتی از حساسیت بیشتر ولی ویژگی یکسانی برخوردار است.

مقدمه: خونریزی در حین عمل جراحی یکی از مهم‌ترین و خطرناک‌ترین عوارض جراحی فیوژن ستون فقرات است. پیش‌بینی نیاز به تعداد واحدهای پک سل در جراحی فیوژن ستون فقرات می‌تواند به شناسایی بیماران در معرض خطر کمک کرده و همچنین نیاز به ترانسفیوژن و مشکلات مرتبط با آن را کاهش دهد. استفاده از تکنیک‌های قدرتمند یادگیری عمیق می‌تواند به ظرفیت پیش‌بینی بالا منجر شود. روش‌ها: در این تحلیل، داده‌های ۳۹۴ بیمار که تحت عمل جراحی فیوژن خلفی مهره‌های کمری و توراسیک قرار گرفته‌اند، بررسی شد. ۱۹ ویژگی تأثیرگذار بر تعداد واحدهای پک سل مورد استفاده به‌عنوان ورودی استفاده شد. سپس، الگوریتم‌هایی با استفاده از سه تکنیک نوین یادگیری عمیق برای پیش‌بینی تعداد واحدهای پک سل مورد نیاز در طول عمل جراحی توسعه داده شد. نتایج: بیماران شرکت‌کننده در این مطالعه بر اساس تعداد واحدهای پک سل تزریق‌شده به سه دسته تقسیم شدند. نتایج به‌دست‌آمده از سه مدل یادگیری عمیق توسعه‌یافته نشان داد که مدل شبکه عصبی بازگشتی ساده دقیق‌ترین روش را ارائه می‌دهد و مقادیر ریشه میانگین مربعات خطا و ضریب همبستگی به‌ترتیب ۰.۹۵ و ۰.۹ را در مقایسه با سایر مدل‌ها به‌دست آورد. نتیجه‌گیری: روش‌های یادگیری عمیق ابزارهای قدرتمندی برای مدل‌سازی و پیش‌بینی دقیق واحدهای انتقال گلبول قرمز هستند. این توانایی به متخصصین بیهوشی‌ و جراحان کمک می‌کند تا پیش‌بینی دقیقی از میزان نیاز به تعداد واحدهای پک سل مورد نیاز قبل از عمل جراحی، با استفاده از ویژگی‌های متعدد داشته باشند.