میزان فراوانی پیامدهای نهایی در مراجعه‌کنندگان ترومایی ارجاعی توسط اورژانس پیش بیمارستانی با فرم سرپائی
مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران,
دوره 2 شماره 128 (1403),
3 مهر 2026
چکیده
مقدمه: سیستم اورژانس پیش بیمارستانی دارای کدهای مشخص کشوری می‌باشد که دراعزام تکنسین‌های اورژانس به مأموریت جهت گزارش کوتاه به مرکز هدایت عملیات استفاده می‌گیرد. در زمان حضور واحد تیم اورژانس پیش بیمارستانی در محل حادثه، در مواردی که نیاز به اعزام بیماران توسط آمبولانس نباشد، این گونه بیماران بعد از معاینه و تکمیل فرم 1029، از بیماران خواسته می شود تا خودشان راسا بصورت سرپائی به یکی از واحد های اورژانس بیمارستانهای شهر ، مراجعه نمایند. این مطالعه با هدف بررسی میزان فراوانی پیامدهای نهائی در این دسته از بیماران مبتلا به تروما ارجاعی با فرم 1029 بعد از پذیرش در واحد اورژانس بیمارستان شهید بهشتی قم، انجام شد.. روش ها : پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی مقطعی می‌باشد. جامعه پژوهش در این مطالعه را بیماران مراجعه‌کننده با فرم سرپایی اورژانس 115 به اورژانس مرکز بهشتی تشکیل داده اند. داده ها به صورت سر شماری تصادفی از بررسی پرونده بیماران دارای فرم اورژانس پیش بیمارستانی 115 در واحد مدارک پزشکی مرکز شهید بهشتی در طی سال‌های 1392 الی 1395 جمع‌آوری شد. یافته‌ها: مطالعه نشان داد 13.41 درصد بیماران تحت عمل جراحی سرپائی قرا گرفتند، و 6.33 درصد برای بیشتر از 12 ساعت در اورژانس بستری شدند و 5 . 52 درصد در واحد مراقبت های ویژه بستری شدند. 10.78 درصد به اتاق عمل بیمارستان ارجاع شدند رابطه معنی داری بین متغیرهای جنس، سن و پیامد نهایی در بین بیماران ترومایی مراجعه‌کننده با فرم اورژانس دارای کد 1029 به بخش اورژانس مرکز شهید بهشتی وجود دارد (P=0.0001). اما بین متغیرهای زمان حضور اورژانس و منتظر ماندن در اورژانس و پیامد نهایی رابطه معنی داری مشاهده نشد (p=0.741 و p=0.552). بحث : این پژوهش با توجه به نتایج به دست آمده بیان می‌دارد که استفاده از کد 1029 برای 50% بیماران که نیاز به یک درمان سرپایی دارند و وضعیت حاد اورژانسی ندارند مناسب است ولی برای سایر بیماران(حدود 23% )بیماران که نیاز به مداخلات درمانی و اقدامات تشخیصی بیشتری داشتند مناسب نمی باشد.
کلمات کلیدی:
- مکانیسم، تروما، ارزیابی پیامد ، بخش اورژانس
ارجاع به مقاله
شفیعی ح. ., فرواغی قمی س. ی., زارعی م. ر. ., همتا ا. ., & خزائی ف. . (2026). میزان فراوانی پیامدهای نهایی در مراجعه‌کنندگان ترومایی ارجاعی توسط اورژانس پیش بیمارستانی با فرم سرپائی. مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران, 2(128). Retrieved از https://journals.sbmu.ac.ir/isacc/index.php/iranesthesia/article/view/464
مراجع
1. Zamani M, Esmailian M, Mirazimi MS, Ebrahimian M, Golshani K. Cause of trauma and its final outcome in patients referred to the emergency department; A cross-sectional study. Iranian Journal of Emergency Medicine.1 (1): 22-7.
2. Thijssen WA, Kraaijvanger N, Barten DG, Boerma ML, Giesen P, Wensing M. Impact of a well-developed primary care system on the length of stay in emergency departments in the Netherlands: a multicenter study. BMC health services research. 2016;16(1):1-8.
3. Snooks H, Dale J, Hartley-Sharpe C, Halter M. On-scene alternatives for emergency ambulance crews attending patients who do not need to travel to the accident and emergency department: a review of the literature. Emergency Medicine Journal. 2004;21(2):212-5..
4. Ostadtaghizadeh A, Aghababaeian H, Khaleghy Rad M, Araghi Ahvazi L, Kiarsi M. Mushroom Poisoning of 1151 People in Iran; the Lessons Learnt: A Brief Report of Cases and the Literature Review. Iranian Red Crescent Medical Journal. 2019;21(9).
5. World Health Organization. Injuries and violence: the facts, 2014. Geneva: World Health Organization; 2014.
6. Drake SA, Holcomb JB, Yang Y, Thetford C, Myers L, Brock M, et al. Establishing a regional trauma preventable/potentially preventable death rate. Ann Surg. 2020;271(2):375–82.
7. Borhanzehi K, Tanha ZE, Dadpisheh S, Parast EY, Rigi A, Tanha HE. The Emergency Medical Technicians' Performance in Securing Delivery Patients, Including Nervous System Trauma in the city of Iranshahr during 2016-2017. Journal of Safety Promotion and Injury Prevention. 2021;8(4).
8. Pourshaikhiani M, Jahangiri K, KazemnejadE, Vatankhah S. Pre-hospital emergency medical services: the analysis of EMS ambulances equipment in Rasht city. Scientific journal of rescue and relief. 2014;6(1):55-65.
9. Popa TO, Cimpoesu DC, Nedelea PL. Prehospital Emergency Care in Acute Trauma Conditions. Emergency Medicine and Trauma: IntechOpen; 2019.
10. Amani F, Habibzadeh S, Rostami K. Specifications of traumatized patients referring to Fatemi hospital of Ardabil, 2007-8. Journal of Ardabil University of Medical Sciences. 2009;9(1):13-22.
11. Seyyednozadi M, Jarahi L, Erfanian MR, Shakeri MT. Pre-hospital emergency medical services: an epidemiological survey in Mashhad, Iran. Journal of Patient Safety & Quality Improvement. 2017;5(3):572-6.
12 Yousefzadeh S, Ahmadi DM, Mohammadi MH, Dehnadi MA, Hemati H, Shaabani S. Epidemiology of Injuries and their Causes among Traumatic Patients Admitted into Poursina Hospital, Rasht (second half of the year 2005). 2007.
13. Azami-Aghdash S, Sadeghi-Bazargani H, Shabaninejad H, Gorji HA. Injury epidemiology in Iran: a systematic review. Journal of injury and violence research. 2017;9(1):27.
14. Mishra B, Sinha ND, Sukhla S, Sinha A. Epidemiological study of road traffic accident cases from Western Nepal. Indian journal of community medicine: official publication of Indian Association of Preventive & Social Medicine. 2010;35(1):115.
15. Azizi A, Abdoli G. Mortality rates in Kermanshah province–2000. Journal of Kermanshah University of Medical Sciences. 2003;7(3).
16. Kasmaei M, Vahid, Asadi, Peyman, Ziaberi M, Masoumeh S. Epidemiological study of driving accidents provided by the 115th Emergency Department of Guilan Province in 2012-2013. Iranian Journal of Forensic Medicine. 2014; 20 (2): 55-60.
17. Organization WH. World report on ageing and health: World Health Organization; 2015.
18. Moshiro C, Heuch I, Åstrøm AN, Setel P, Hemed Y, Kvåle G. Injury morbidity in an urban and a rural area in Tanzania: an epidemiological survey. BMC public health. 2005;5(1):1-10.
19. Bahrevar S. Studying the efficacy of prehospital stroke diagnosis using an Iranian IRPSS) (the accuracy of diagnosis and the transfer of stroke patients by emergency medicine personnel of Arak, curacy.
2. Thijssen WA, Kraaijvanger N, Barten DG, Boerma ML, Giesen P, Wensing M. Impact of a well-developed primary care system on the length of stay in emergency departments in the Netherlands: a multicenter study. BMC health services research. 2016;16(1):1-8.
3. Snooks H, Dale J, Hartley-Sharpe C, Halter M. On-scene alternatives for emergency ambulance crews attending patients who do not need to travel to the accident and emergency department: a review of the literature. Emergency Medicine Journal. 2004;21(2):212-5..
4. Ostadtaghizadeh A, Aghababaeian H, Khaleghy Rad M, Araghi Ahvazi L, Kiarsi M. Mushroom Poisoning of 1151 People in Iran; the Lessons Learnt: A Brief Report of Cases and the Literature Review. Iranian Red Crescent Medical Journal. 2019;21(9).
5. World Health Organization. Injuries and violence: the facts, 2014. Geneva: World Health Organization; 2014.
6. Drake SA, Holcomb JB, Yang Y, Thetford C, Myers L, Brock M, et al. Establishing a regional trauma preventable/potentially preventable death rate. Ann Surg. 2020;271(2):375–82.
7. Borhanzehi K, Tanha ZE, Dadpisheh S, Parast EY, Rigi A, Tanha HE. The Emergency Medical Technicians' Performance in Securing Delivery Patients, Including Nervous System Trauma in the city of Iranshahr during 2016-2017. Journal of Safety Promotion and Injury Prevention. 2021;8(4).
8. Pourshaikhiani M, Jahangiri K, KazemnejadE, Vatankhah S. Pre-hospital emergency medical services: the analysis of EMS ambulances equipment in Rasht city. Scientific journal of rescue and relief. 2014;6(1):55-65.
9. Popa TO, Cimpoesu DC, Nedelea PL. Prehospital Emergency Care in Acute Trauma Conditions. Emergency Medicine and Trauma: IntechOpen; 2019.
10. Amani F, Habibzadeh S, Rostami K. Specifications of traumatized patients referring to Fatemi hospital of Ardabil, 2007-8. Journal of Ardabil University of Medical Sciences. 2009;9(1):13-22.
11. Seyyednozadi M, Jarahi L, Erfanian MR, Shakeri MT. Pre-hospital emergency medical services: an epidemiological survey in Mashhad, Iran. Journal of Patient Safety & Quality Improvement. 2017;5(3):572-6.
12 Yousefzadeh S, Ahmadi DM, Mohammadi MH, Dehnadi MA, Hemati H, Shaabani S. Epidemiology of Injuries and their Causes among Traumatic Patients Admitted into Poursina Hospital, Rasht (second half of the year 2005). 2007.
13. Azami-Aghdash S, Sadeghi-Bazargani H, Shabaninejad H, Gorji HA. Injury epidemiology in Iran: a systematic review. Journal of injury and violence research. 2017;9(1):27.
14. Mishra B, Sinha ND, Sukhla S, Sinha A. Epidemiological study of road traffic accident cases from Western Nepal. Indian journal of community medicine: official publication of Indian Association of Preventive & Social Medicine. 2010;35(1):115.
15. Azizi A, Abdoli G. Mortality rates in Kermanshah province–2000. Journal of Kermanshah University of Medical Sciences. 2003;7(3).
16. Kasmaei M, Vahid, Asadi, Peyman, Ziaberi M, Masoumeh S. Epidemiological study of driving accidents provided by the 115th Emergency Department of Guilan Province in 2012-2013. Iranian Journal of Forensic Medicine. 2014; 20 (2): 55-60.
17. Organization WH. World report on ageing and health: World Health Organization; 2015.
18. Moshiro C, Heuch I, Åstrøm AN, Setel P, Hemed Y, Kvåle G. Injury morbidity in an urban and a rural area in Tanzania: an epidemiological survey. BMC public health. 2005;5(1):1-10.
19. Bahrevar S. Studying the efficacy of prehospital stroke diagnosis using an Iranian IRPSS) (the accuracy of diagnosis and the transfer of stroke patients by emergency medicine personnel of Arak, curacy.
- چکیده مشاهده شده: 6 بار