بررسی و مقایسه تاثیر تزریق وریدی و داخل کاف هیدروکورتیزون بر فروانی تهوع بدنبال استفاده از لوله تراشه در بیهوشی اعمال جراحی باز شكستگي هاي اندام انتهايي
مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبتهای ویژه ایران,
,
1 ژوئیهٔ 2018
,
صفحه 12-20
چکیده
چکیدهمقدمه: تهوع یکی از عوارض شایع پس از بیهوشی است که منجر به عوارض جدی و خطرناک میگردد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر تزریق وریدی و داخل کاف هیدروکورتیزون در کاهش شدت سرفه پس از بیهوشی عمومی صورت گرفت.مواد و روشها: در مطالعه کارآزمایی بالینی حاضر، 135 بیمار شكستگي اندام انتهايي انتخاب و بطور تصادفی در گروه A، B و C قرار گرفتند. پس از لوله گذاری تراشه، در گروه A، مقدار 100 میلیگرم هیدروکورتیزون رقیق شده وریدی تزریق شد. در گروه B کاف لوله تراشه با 100 میلیگرم هیدروکورتیزون رقیق شده با 5سی سی آب مقطر و برای گروه C نیز کاف لوله تراشه به مقدار 5-10 سی سی با آب مقطر پر شد. فراوانی و شدت تهوع با مقیاس درد، 2، 6 و24 ساعت بعد از بیهوشی اندازه گیری شد.یافته ها: فراوانی شدت تهوع در 2، 6 و 24 ساعت پس از بیهوشی در بیماران 64/13%، 36/11% و 0% بدست آمد . در گروه هیدرو کورتیزون وریدی در زمانهای 2، 6 و 24 ساعت بعد از بیهوشی فراوانی شدت تهوع 87/10%، 87/10% و 70/8% میباشد که در مقایسه با گروه کنترل در زمان اول و دوم کاهش ولی در زمان سوم افزایش فراوانی تهوع مشاهده شد هرچند که این تغییرات معنی دار نبود. در گروه هیدروکورتیزون داخل کاف در زمانهای اول، دوم و سوم فراوانی شدت تهوع به ترتیب 20%، 78/17% و67/6% بود که در مقایسه با گروه کنترل افزایش غیر معنی دار فراوانی وجود داشت نتیجه گیری: استفاده از دارو به دو روش داخل تراشه و وريدي به طور معنی دار، مزيتي در کاهش تهوع نسبت به گروه کنترل نشان نداد.کلمات کلیدی: لوله گذاری داخل تراشه، سرفه، هیدروکورتیزون وریدی، هیدرو کورتیزون داخل کاف- Anestesiology and critical car
ارجاع به مقاله
مراجع
Eberhart l,et al. Systematic review on the recurrence of postoperative nausea and vomiting after a first episode in the recovery roomimplication for the treatment of PONV and related clinical trials.BMCAnesthesiology 2006:6(14)1-11.
Palazzo M, Evans R. Logistic regression analysis of fixed patient factors for postoperative sickness: a model for risk assessment.Br J Anaesth. 1993 Feb;70(2):135-40.
Stadler M, Bardiau F, Seidel L, Albert A, Boogaerts JG. Difference in risk factors for postoperative nausea and vomiting.Anesthesiology. 2003 Jan;98(1):46-52.
McCracken G, Houston P, Lefebvre G.Guideline for the Management of Postoperative Nausea and Vomiting. JULY JOGC JUILLET ;2008July No. 209.
McCracken G, Houston P, Lefebvre G. Guideline for the management of postoperative nausea and vomiting. Journal of obstetrics and gynaecology Canada: JOGC= Journal d'obstetrique et gynecologie du Canada: JOGC. 2008;30(7):600-7, 8-16.
Apariman S, Ratchanon S, Wiriyasirivej B. Effectiveness of ginger for prevention of nausea and vomiting after gynecological laparoscopy. JOURNAL-MEDICAL ASSOCIATION OF THAILAND. 2006;89(12):2003.
Gold BS, Kitz DS, Lecky JH, Neuhaus JM. Unanticipated admission to the hospital following ambulatory surgery. Jama. 1989;262(21):3008-10.
- چکیده مشاهده شده: 395 بار
- PDF دانلود شده: 153 بار