ارزیابی تأثیر آموزش ایمنی بر بهبود جو ایمنی در کارگاه هاي یک شرکت ساختمان‌سازی - جعفری محمدجواد; قراری مهدی; کلانتری صبا; امیدی لیلا; غفاری محتشم; اسدالله فردی غلامرضا (ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها, 2015)
سابقه و هدف: مطالعات ایمنی و بهداشت در زمینه شناسایی علل حوادث نشان داده‌اند که علت درصد بالایی از حوادثی که در اثر رفتار ناایمن رخ می‌دهد نگرش، رفتار و فرهنگ نادرست است. به عقیده بسیاری از محققین آموزش مسائل ایمنی یکی از عوامل مهم و تأثیرگذار بر سطح جو ایمنی سازمان‌ها می‌باشد. با توجه به اهميت جو ايمني به‌عنوان يكي از عوامل دخيل در پيشگيري و كاهش حوادث شغلي، مطالعه حاضر باهدف ارزیابی تأثیر آموزش ایمنی بر بهبود جو ایمنی در کارگاههاي یک شرکت ساختمان‌سازی صورت پذيرفت. روش بررسی: با استفاده از یک پرسشنامه اعتباربخشی شده، سطح جو ایمنی یک شرکت ساختمانی در دو کارگاه مجزا قبل و پس از مداخله آموزشی سنجیده شد. با استفاده از جدول مورگان و بر اساس جمعیت کل شرکت تعداد 347 نفر از کارکنان 2 کارگاه ساختمان‌سازی، با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی‌شده، انتخاب گردید. در بخش آنالیز داده‌ها برای مقایسه میانگین‌ها از آزمون‌های t زوجی و مستقل و آنالیز واریانس یک‌طرفه استفاده شد. برای کلیه اعمال آماری از SPSS نسخه 19 استفاده شد. یافته ها: مداخله آموزشي ميانگين و انحراف معيار نمرات فاكتورهاي جو ايمني را در كارگاه شماره 1 از 34/0±28/3 به 35/0±66/3 ارتقا داده است. در کارگاه شماره 2، مداخله آموزشی میانگین نمرات کلیه فاکتورهای جو ایمنی را به میزان 5/12 درصد از 38/0±06/3 به 47/0±44/3 افزایش داد. نتایج نشان داد که مداخله آموزشی سبب افزایش معنیدار میانگین نمرات تعهد مدیریت، آموزش مسائل ایمنی، ارتباطات در زمینه ایمنی، تأثیر مداخله کارکنان در ایمنی، سیستم صدور مجوز، قوانین و مقررات ایمنی و نقض قوانین ایمنی گردید. نتیجه‌گیری: آموزش ایمنی سبب بهبود فاکتورهای جو ایمنی در کارگاههای شرکت ساختمان‌سازی موردمطالعه شده است. آموزش ایمنی به‌عنوان مکانیسمی قدرتمند اثرات مثبتی بر جو ایمنی به‌عنوان زیرمجموعهای از فرهنگ‌سازمانی در کارگاههای شمارهی 1 و 2 داشته است.