مقایسه رضایت مندی افراد توان یاب مراجعه کننده به درمانگاه های سرپایی قبل و بعد از اجرای طرح همراه یار بیمار: یک مطالعه ی آزمایشی: رضایتمندی مراجعین در طرح همراه یار بیمارستان مسیح دانشوری - واشقانی, مریم; سیستانی, مرجان; خبیری, شادی; احمدی, اعظم; امینیان, نسرین; کیوانی راد, فاطمه; قازانچایی, الهام; ورهرام, محمد; ولایتی, علی اکبر (فصلنامه نفس, 2025)
مقدمه: رضایتمندی مراجعین از شاخصهای مهم بررسی کیفیت خدمات ارائه شده به مراجعین است. در این مطالعه میزان رضایت مندی مراجعین به درمانگاههای سرپایی را قبل و بعد از طرح همراه یار بیماران توان یاب را مقایسه کرده ایم. مواد و روشها: این طرح آزمایشی در بالغین مراجعه کننده به درمانگاههای سرپایی بیمارستان دکترمسیح دانشوری (تهران، ایران) در تابستان سال 1402 اجرا شد. بیماران بستری، افراد بی سواد، افراد دارای مشکل بینایی، شنوایی و گفتاری به نحوی که قادر به شرکت در مصاحبه نباشند و افراد دارای اختلال ذهنی از مطالعه حذف شدند. قبل از مطالعه میزان رضایتمندی بیماران توسط واحد گیرنده خدمت بررسی شد. طرح همراه یار بصورت همراهی یکی از کارکنان بیمارستان برای تمام مراجعین توان یاب ( شامل مراجعین بار اول، مراجعین بدون همراه ناتوان یا مسن یا دارای معلولیت جسمی و یا اختلالات روحی) انجام شد. در تمام مراحل پس از ورود به بیمارستان (پذیرش، درمانگاه، اقدامات پاراکلینیک و داروخانه) یک همراه یار با مراجعین مذکور همراهی و مساعدت کرده و مشکلات احتمالی را برطرف می کردند. نفرات اول، وسط و آخر هر درمانگاه بر اساس نوبت ثبت شده در سیستم کامپیوتری بیمارستان برای هر یک از پزشکان در دو گروه پس از اخذ رضایت نامه کتبی وارد مطالعه شدند. نظرسنجی با پرسشنامه استاندارد دفتر بهبود کیفیت بیمارستان ابلاغی وزارت بهداشت توسط یک پرستار در دو نوبت صبح و عصر انجام شد. میزان رضایت مندی وکیفیت ارائه خدمت به مراجعین قبل و بعد از مداخله مقایسه شد. نتايج: در این طرح ، 66 نفر از افراد توان یاب از خدمات ویژه همراه یار استفاده کردند و یک سوم آنها در نظرسنجی شرکت کردند. رضایت مندی 90 نفر از مراجعین سرپایی قبل و 112 نفر بعد از اجرای طرح سنجیده شد. قبل از مداخله، دوگروه از نظرخصوصیات مراجعین مانند سن، جنس، تحصیلات، وضعیت تاهل، زمان مراجعه، نوع بیمه و نوع دریافت نوبت مراجعین تفاوت معنی داری نداشتند. میزان رضایتمندی کل مراجعین 85% بوده است. میزان رضایت مندی مراجعین قبل و بعد از مداخله اختلاف معنی داری نداشت. با بالا رفتن میزان تحصیلات مراجعه کنندگان میزان رضایت مندی آنها افزایش یافت. سایر متغیرها مانند جنس، وضعیت تاهل، نوع بیمه، نحوه ی دریافت نوبت و سن در میزان رضایت مندی مراجعین اثر معنی داری نداشتند. نتيجه گيري: در این مطالعه استفاده از خدمات ویژه و همراه یار برای توان یابان سبب بهبود کیفیت ارائه مراقبت به بیماران شد ولی میزان رضایت مندی آنها را افزایش نداد.