اثربخشی آموزش شناختی- رفتاری بر ميزان استرس ادراک شده و علائم اختلال پس از سانحه در بهبوديافتگان كوويد-19 - یوسفی, شکیلا; وطن خواه, حمیدرضا (فصلنامه نفس, 2024)
این پژوهش در راستای مشخص نمودن اثربخشی آموزش شناختی- رفتاری بر میزان استرس ادراک شده و علائم اختلال پس از سانحه ‏در بهبود یافته مبتلا به کووید-19 صورت گرفت. روش تحقیق حاضر از نوع نیمه آزمایشی است و با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود.‏ جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کليه بیماران بهبود یافته مبتلا به کووید-19 شهر تهران در سال 1402 و نمونه شامل 30 نفر بود. ابزار جمع آوري اطلاعات در این پژوهش شامل 2 پرسشنامه ی استرس ادراک شده کوهن و همکاران (1983) و پرسشنامه اختلال استرس پس از ضربه ودرز و همکاران (2013) بود و برنامه مداخله ای آموزش شناختی- رفتاری طی 6 جلسه 90دقیقه ای جهت کاهش استرس ادراک شده و بهبود علائم اختلال پس از سانحه بر روی بیماران بهبود یافته مبتلا به کووید-19 مورد ارزیابی انجام گرفت. فرضیات تحقیق با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس مورد بررسی قرار گرفتند. بررسی نتایج نشان داد با توجه به سطح معنی داری آزمون تحلیل کواریانس (pv<0/01) بین بیماران بهبود یافته مبتلا به کووید-19 مورد ارزیابی از لحاظ هر دو متغیر مورد ارزیابی در گروه های آزمایش و کنترل تفاوت معنی داری وجود دارد و با توجه به نتایج مقایسه میانگین صفات در گروه آزمایش و در مرحله پیش آزمون و پس آزمون مشخص گردید که آموزش شناختی- رفتاری باعث کاهش استرس ادراک شده و بهبود علائم اختلال پس از سانحه در بهبود یافته مبتلا به کووید-19 گردیده است.