مقایسه اثربخشی هیپنوتیزم‌درمانگری و شناخت‌درمانگری مبتنی بر ذهن‌آگاهی (MBCT) بر شدت و علائم در بیماران مبتلا به آسم بستری در بیمارستان دانشوری - نادری, رونیا; تقوایی, داوود; پیرانی, ذبیح (فصلنامه نفس, 2024)
زمینه: آسم بيماري مزمني است كه تأثير عميقي بر روند زندگي مبتلايان دارد و سلامتي، زندگي خانوادگي، فعاليت گروهي و اجتماعي و حتي پيشرفت اقتصادي آنان را تحت تأثيرخود قرار مي‌دهد. هدف: هدف این مطالعه مقایسه اثربخشی هیپنوتیزم‌درمانگری و شناخت‌درمانگری مبتنی بر شدت و علائم در بیماران مبتلا به آسم بستری در بیمارستان دانشوری بود. روش: روش پژوهش شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون، و پیگیری دو ماهه انجام شد. جامعه‌آماری پژوهش شامل تمامی بیماران مبتلا به آسم بستری در بیمارستان مسیح دانشوری شهر تهران در بازه زمانی نیمه دوم آبان تا پایان آذرماه 1399 بود؛ که 45 نفر به صورت هدفمند انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هرگروه 15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش اول و دوم هریک 8 جلسه تحت هیپنوتیزم درمانگری و شناخت درمانگری مبتنی بر ذهن آگاهی قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه شدت علائم پاول جونز(2009) بود. تحلیل داده‌ها با روش تحليل کواريانس (تک متغیری) و آزمون تی(همبسته) بوسیله نرم‌افزار 22-SPSS انجام شد. یافته ها: براساس نتایج در گروه مداخله اول (هیپنوتیزم درمانی) بر شدت علایم (=t ، /0=P)، در نمره‌های پس آزمون و پیگیری تفاوت معنادار نیست. بدین معنا که هیپنوتیزم درمانی در طول زمان دارای ماندگاری است. همچنین در گروه مداخله دوم (ذهن آگاهی) بر متغیر شدت علایم (703/1=t ، 111/0=P)، در نمره‌های پس آزمون و پیگیری تفاوت معنادار نیست. بدین معنا که شناخت درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی (MBCT) در طول زمان دارای ماندگاری است. نتیجه‌گیری: بطور کلی می توان نتیجه گرفت که دو گروه آزمایش بر کاهش شدت علایم بیماران مبتلا به آسم مؤثر است و هیپنوتیزم درمانی موثرتر است. بین هیپنوتیزم درمانی و شناختدرمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی تفاوت معناداری یافت نشد.