بررسی میزان دانش و آگاهی پزشکان مقیم اورژانس در خصوص تشخیص و مدیریت تنگی نای در 3 بیمارستان زیر مجموعه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، مسیح دانشوری، امام حسین و شهدای تجریش - محمدی زاده نفیسه; فضل خدا مرتضی; حدادی مریم; درخشانی نژاد زهرا; دوزنده ندا (فصلنامه نفس, 2024)
برای ارزیابی دانش پزشک مقیم از پاتوفیزیولوژی، تشخیص و مدیریت تنگی تراشه و ارزیابی تأثیر یک برنامه درسی مبتنی بر دانش پزشکان اهیه و گردآوری شد. در مجموع 42 پزشک مقیم در اورژانس و دستیار طب اورژانس وارد مطالعه شدند. یک برنامه آموزشی و دو آزمون چند گزینه ای با استفاده از روش های تعیین شده توسعه برنامه درسی و ارزیابی دانش ایجاد شد، سپس به صورت آنلاین در 15 برنامه دستیاری پزشکی داخلی منتشر شد. دانش پایه و پس از مداخله بر اساس سال تمرین با استفاده از مربع کای برای تشخیص تفاوت در عملکرد گروه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. دانش پایه در مورد تنگی تراشه ضعیف بود. میانگین نمره پایه در همه سؤالات 2/54 درصد بود و در سؤالات تشخیص تنگی تراشه (5/47 درصد صحیح) و سؤالات مدیریت تنگی تراشه (8/54 درصد صحیح) بدترین بود. دانش پایه در مورد سؤالات پاتوفیزیولوژی تنگی تراشه بهترین بود (71.5٪ درست). در مفاهیم خاص، تنها 41.9٪ به درستی می دانستند که کدام عوامل دارویی به عنوان عوامل کنترل کننده استفاده می شود، و تنها 43.5٪ قادر به تشخیص صحیح شدت تنگی تراشه بودند. دانش در مورد سؤالات مربوط به تشخیص تنگی تراشه در دستیاران سال (PGY) 3 بهتر از دستیاران PGY1 (0.054 = p) نبود، اما دستیاران PGY3 در سؤالات مربوط به مدیریت تنگی تراشه نسبت به دستیاران PGY1 بهتر عمل کردند (p<0.001). پس از تکمیل یک برنامه تعاملی در مورد دستورالعمل‌های تنگی تراشه، دانش برای همه مفاهیم و در تمام سطوح آموزش بهبود یافت (p<0.001). دانش پزشک مقیم درباره دستورالعمل‌های تنگی تراشه ضعیف است و می‌تواند با یک برنامه درسی تعاملی بهبود یابد.