بررسی اثر افزودن آلبومین 20% به مانیتول و فوروزماید در دیورز بیماران مبتلا به الیگوری بستری در بخش مراقبت های ویژه: کارآزمايي باليني تصادفي دو سو کور - احمدی نژاد مهدی; قهرمان مینو; اطمینان عباس; فرخ ابادی مریم (فصلنامه نفس, 2020)
الیگوری، به معنای کاهش برون ده ادراری به زیر cc/kg/h 0.3 است که شیوع نسبتا بالایی در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه (ICU) دارد. هیدریشن کافی و استفاده از یک دیورتیک، مخصوصا یک لوپ دیورتیک قوی مانند فروزماید جایگاه ویژه ای را در درمان نارسایی حاد کلیه (ARF) رنال دارد. همچنین، مانیتول، نیز با تصور داشتن فواید رنوپروتکتیو در بیماران مبتلا به الیگوری به کار برده میشود. با این حال، مکانیسم های ایجاد مقاومت به درمان لوپ دیورتیک مانند هایپوآلبومینمی شدید باعث شده همواره تلاش ها برای یافتن رژیم های درمانی بهتر ادامه پیدا کند. این مطالعه با هدف بررسی اثرات اضافه کردن البومین به فروزماید و مانیتول بر دیورز بیماران دچار الیگوری بستری در ICU انجام شد. این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی دو سو کور است که از اسفند ماه سال 1393 تا 1394 بر روی بیماران بستری در ICU بیمارستان اموزشی درمانی باهنر کرمان، ایران انجام شد. بیماران در صورت ابتلا به ARF رنال و الیگوری به مطالعه وارد شدند و بیماران با سابقه اختلالت کلیوی قبلی و یا سطح آلبومین پایین تر از 4.5 mg/dl از مطالعه خارج شدند. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه مداخله (فروزماید، مانیتول، و آلبومین 20% در 1 لیتر سرم نرمال سالین به صورت 2 بار در روز تا 2 روز متوالی) و شاهد (فروزماید و مانیتول) قرار گرفتند. متغیر های سن، جنس، وضیعت الکترولیتی، فشار ورید مرکزی (CVP)، میزان ادم محیطی، نسبت PAO2/FIO2، حجم ادرار، Blood Urea Nitrogen ((BUN، کراتیتین(Cr)، میزان فیلتراسیون گلومرولی (GFR) برای تمامی بیماران در مقاطع قبل، حین درمان اندازه گیری و ثبت و بین دو گروه مقایسه شدند. آنالیز های آماری با استفاده از نرم افزار SPSS ورژن 20، و با استفاده از آزمون تی تست و یا معادل نان پارامتریک آن انجام شد. این مطالعه بر روی 100 بیمار (40 زن، 60 مرد) با میانگین سنی 45/45 ±06/15 سال، در قالب دو گروه مداخله (50 بیمار) و شاهد (50 بیمار) انجام شد. دو گروه از نظر سن، جنس، میزان ادم، وضیعت الکترولیتی، فشار ورید مرکزی (Cvp)، نسبت PaO2 /FiO2، GFR اولیه، و حجم ادرار طی 24 ساعت گذشته در قبل از شروع مطالعه بایکدیگر اختلاف آماری معنی داری نداشتند. نتایج نشان داد میانگین حجم ادراری هر 6 در گروه مداخله نسبت به گروه شاهد افزایش داشته است (مداخله در برابر شاهد: 1622±86/184± 1622 در برابر 04/79 ± 581.5: 0.001 =p). همچنین در هردو گروه شاهد و مداخله در آزمایشات قبل از شروع دیورز نسبت به بعد از شروع دیورز افزایش معنی داری در میزان پتاسیم خون و کاهش معنی داری در فشار Cvp بدست آمد. بر اساس نتایج بدست آمده، به نظر می رسد، افزودن آلبومین 20% در 1 لیتر سرم نرمال سالین به صورت 2 بار در روز تا 2 روز متوالی به رژیم درمانی فروزماید و مانیتول در بیماران مبتلا به الیگوری بستری در ICU می تواند باعث بهبود دیورز بیماران شود.