تأثیر 12 هفته تمرین شنای زیر بیشینه بر بیان ژن DNMT1 در بافت ریه رت های ویستار در معرض کارسینوژن نیتروزآمین کتون مشتق از نیکوتین (NNK) - رئیسی مائده سادات; میردار شادمهر (فصلنامه نفس, 2020)
تاثیر مثبت تمرینات ورزشی در بهبود و مدیریت انواع مختلف سرطان از جمله سرطان ریه نشان داده شده است. با این همه، هنوز سازوکارهای آن تا حدود زیادی ناشناخته است. از این رو، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر 12 هفته تمرین شنای زیر بیشینه بر بیان ژن DNMT1 بافت ریه رتهای ویستار در معرض کارسینوژن نیتروزآمین کتون مشتق از نیکوتین (NNK) بود. بدین منظور، 46 سر رت نژاد ویستار به پنج گروه: حلال ، NNK، تمرین ورزشی، تمرین ورزشی + NNK و گروه کنترل تقسیمبندی شدند. تزریق زیر جلدی NNK یک بار در هفته و به میزان mg/kg-15/12 در 12 هفته انجام شد. برنامه تمرین ورزشی شنا نیز به مدت 12 هفته و پنج جلسه در هفته، به مدت 30-60 دقیقه در هر جلسه درون یک مخزن آب با دمای 30-32 درجه سانتیگراد اجرا گردید. نتایج بوسیله نرم افزار spss-24 و با استفاده از آزمون آنالیز واربانس یک طرفه تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که میزان بیان ژن DNMT1 در گروه تمرین و تمرین +NNK به صورت معناداری از گروه NNK کمتر بود (001/0=p). اما تفاوت معناداری در بیان ژن DNMT1 بین گروههای تمرین کرده با گروه کنترل و حلال مشاهده نگردید. با توجه به اینکه DNMT1 در تسریع رشد سرطان ریه نقش دارد، کاهش بیان DNMT1 در پی تمرینات ورزشی می‌تواند پیام مثبت آن در کنترل نشانگر کارسینوژنیک ریه تلقی شود.