اثر نیکوتین بر بیان گیرنده های TLR2 و TLR4 در سطح سلول های بنیادی پیشساز خونی نمونه خون بند ناف - تکبیری اسگویی لعیا; پریور کاظم; مرتاض اسماعیل; ابراهیمی مرضیه (فصلنامه نفس, 2020)
سلول‌های بنیادی-پیش‌ساز خونی متعاقب مواجهه با استرس (از جمله میکروارگانیسم‌های عفونت‌زا) تحریک شده و در جهت رده میلوئیدی تمایز حاصل می‌نمایند. این امر بواسطه گیرنده‌های TLR موجود در سطح سلول‌های مورد نظر انجام می‌پذیرد. در پژوهش حاضر اثر نیکوتین (به عنوان یک عامل محیطی) بر میزان بیان گیرنده‌هایTLR2 و TLR4در سطح سلول‌های بنیادی-پیش‌ساز خونی مورد بررسی قرارگرفته است. برای این منظور پس از جداسازی سلول‌های تک‌هسته‌ای خون بندناف، این سلول‌ها به مدت 24 ساعت با سه دوز 10 نانومول، 1 میکرومول و 100 میکرومول نیکوتین تیمار شدند. سپس با روش فلوسیتومتری میزان بیانTLR2 و TLR4در سطح جمعیت سلولی CD34+ (که معرف سلول‌های بنیادی-پیش‌ساز خونی هستند) مورد اندازه‌گیری قرار گرفت. هر 3 دوز نیکوتین بطور معنا‌داری باعث افزایش میزان بیانTLR2 گردیدند، در حالی که بر روی بیان TLR4 چنین اثری نشان ندادند. نتیجه آن که در محیط برون‌تنی (in vitro) نیکوتین می‌تواند باعث افزایش بیانTLR2 در سطح سلول‌های بنیادی-پیش‌ساز موجود درخون بند ناف گردد.