بررسي ميزان شيوع مصرف سيگار شاغلین در صنايع مختلف نفت، گاز و پتروشيمي واقع در سازمان منطقه ويژه اقتصادي انرژي پارس جنوبي - عسلویه - امامی حبیب; صابر اشکذری مرجان; دشتی سید نورالدین; داوری روح الله; لطفی سعید; تفرشی امین; نجمی کوثر (فصلنامه نفس, 2017)
شغل با استعمال دخانيات ارتباط قوي دارد. از اين رو داشتن اطلاعات شغلي در مطالعات دخانيات - که با هدف يافتن گروه‍هاي پرخطر انجام مي‍گيرد - از ضروريات است. از نظر بهداشت عمومي، محل کار يکي از ارکان مهم در برخورد جامع با معضل سيگار، به خصوص در مکان‍هایی که آلودگي به آلاینده‍های شیمیایی دارند، مي‍باشد. هدف از انجام اين مطالعه برآورد ميزان شيوع استعمال انواع دخانيات در كاركنان منطقه پارس جنوبي و بررسي نگرش کارکنان در خصوص ارائه خدمات ترک سيگار در محل کار می‍باشد. در یک مطالعه مقطعی، میزان شیوع مصرف دخانیات در کارکنان فازهای مختلف در شیفت‍های متفاوت پارس جنوبی مورد بررسی قرار گرفت. نگرش کارکنان و مدیران در خصوص دخانیات و امکان مهیاسازی خدمات ترک در محل کار به دو روش کمی و کیفی مطالعه گردید. بيشترين ميزان مصرف سيگار مربوط به گروه 50 سال به بالا (3/34%) بوده است. از بین کل شركت كنندگان، 2/30% افراد 1-5 نخ سیگار، 5/21% بین 6-10 نخ، 2/13% از افراد 11-15 نخ و 23% بین 16 تا 20 نخ سیگار در روز مصرف مي‍نمودند. همچنين 12% بیش از یک پاکت در روز سیگار می‌کشیدند. در نظر كارگران، عامل اصلي ترك سيگار "اراده شخصي" و "تأثير خانواده" است. مديران در زمينه نياز به اطلاع‍رساني از طريق رسانه‍هاي عمومي، فراهم كردن مركز تخصصي مشاوره و استفاده از روش‍هاي صحيح (دوستانه و غير تحميلي) در محيط كار جهت تشويق كارگران به ترك سيگار با كارگران هم عقيده و موافق بودند. اطلاع‍رسانی در خصوص وجود امکانات ترک، تشکیل گروه‍های خود جوش ترک، مشاوره حضوری در محل کار و ارتقا امنیت شغلی از عوامل موثر در فرآیند ترک دخانیات توسط افراد سیگاری شاغل می‍باشد.