دفاعيه ژنتيكي و چالش هاي اخلاقي آن - کاظمي, عبدالحسن; ملكوتي, جميله; عباسی, محمود (مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی, 2016)
در مطالعات مربوط به ژنتيك رفتاري، شاخه اي تخصصي تحت عنوان «ژنتيك خشونت» به ارزيابي استعداد ژنتيكي افراد براي ارتكاب اعمال ضداجتماعي، خشونت آميز و هنجار شكن مي پردازد و برخی حقوقدانان و وكلاي مدافع سعي در يافتن شواهدي ژنتيكي براي تمايل به موضوعي را دارد كه از آن به عنوان «سرنوشت ژنتيكي» ياد مي شود. اين افراد استدلال می کنند كه هنجار شكني و ارتكاب خشونت بوسيله موكلين آنها، ناشي از «سرنوشت ژنتيكي» و «فرامين ژني» و بيولوژيكي بوده و آنان اراده اي براي عدم ارتكاب خشونت نداشته اند و نيت مجرمانه همانند ساير خلافكاران براي آنان قابل اثبات نمي باشد. البته تا كنون اين گونه دفاعيات در محاكم و بوسيله قضات يا هيات منصفه مقبول واقع نشده و جامعه شناسان، روانشناسان، علماي تعليم و تربيت، جرم شناسان، فعالان اخلاقي و مجامع مذهبي و حتي علمای علم ژنتیک، تلاش طرفداران «دفاعيه ژنتيكي» را، روشي براي مخدوش نمودن مجموع ارزشهاي اخلاقي و مباني مسئوليت مدني جوامع انساني و معيارهاي حقوقي مي دانند و مسلم است كه موجه شمردن ارتكاب خشونت بر حسب سرشت و ژنتيك، به معناي عدم وجود اراده قابل كنترل در ارتكاب عمل بوده و در نهايت مستمسكي براي نفي مسئوليت مرتكبين اعمال ضد اجتماعي در قبال اعمال خود و خطري براي ارزش هاي اخلاقي و اجتماعي جامعه بشري خواهد بود.