حقیقت‌گویی، مطالعه تطبیقی آموزه‌های اخلاق اسلامی و اصول اخلاق پزشکی - نظری توکلی, سعید; فروزنده, مینا (مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی, 2015)
حقيقت‌گویی از فضایل اخلاقی است که در آیات قرآنی و احادیث اسلامی بر آن تأکید شده، آثار دنیوی و اخروی فراوانی برای آن برشمرده شده است. هدف از مطالعه حاضر آن است که با واکاوی منابع اسلامی و متون اخلاق زیست‌پزشکی، ضمن دستیابی به مفهوم حقیقت‌گویی در این دو نظام اخلاقی، نقاط اشتراک‌ و تفاوت‌های آن‌ها را در روایی اخلاقی حقیقت‌گویی و انتقال اطلاعات لازم، کافی یا درست به بیماران بررسی نماید. حقیقت‌گویی ارزشی است که هم آموزه‌های اخلاقی اسلام و هم اصول اخلاق حرفه‌ای هر دو بر آن پافشاری دارند. به گونه‌ای که 98% از پزشکان، رویه راستگویی به بیماران را به عنوان یک قاعده اخلاقی در پیش گرفته، خود را ملزم به گفتن حقیقت به بیماران می‌دانند. با این وجود، تزاحم دو اصل ضررنرسانی و خودمختاری سبب شده است که در برخی از موارد پزشک خود را ملزم به حقیقت‌گویی به بیمار بداند و در برخی موارد دیگر، به دلیل آسیب‌ندیدن بیمار، ضمن خودداری از دادن اطلاعات درست به وی، خانواده و نزدیکان او را از حقیقت بیماری آگاه ‌سازند، اما تغيیر جهت به سوی دیدگاه دوم و حرکت به سوی افزایش توانمندی و آگاهی فردی برای تصمیم‌گیری آگاهانه، مبتنی بر خودمختاری قابل مشاهده است.