عدالت در سلامت و جایگاه آن در اخلاق پزشکی - عباسی, محمود; زمانی, مهدی; گنج‌بخش, مجید (مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی, 2009)
عدالت یکی از ضروری‌ترین مفاهیم حوزه‌های مختلف علوم و به عنوان یک ارزش در تاریخ بشر مورد توجه اکثر مکاتب و جوامع بشری بوده است. اسلام به عنوان آخرین دین الهی و راه نجات بشریت، اصل عدالت را از اصول و سنت‌های تغییرناپذیر الهی می‌داند. براساس بینش اسلامی، جهان واقعیتی است که برپایه عدالت بنا نهاده شده است. بر این اساس هر فرد انساني حق دارد که در تمام طول عمر خود از امکانات بهداشتي و درمانی براي رسيدن به حد اعلاي سلامت برخوردار گردد و به عنوان موجودی الهی لایق بهترین، کارآمدترین و ایمن‌ترین خدمات سلامت است. عدالت به عنوان یکی از مؤلفه‌های اساسی و از اصول مهم چهارگانه اخلاقی و از عمده‌ترین مباحث اخلاق پزشکی نوین می‌باشد. از طرفی پيچيدگي موضوع عدالت و مطالعات متعدد در زمينه عدالت در اخلاق پزشکی و نظام سلامت حاکی از آن است كه تنوع رسيدن به آن، برپايه فلسفه و ارزيابي مفهوم اخلاق متفاوت خواهد بود. عدالت در معنای قدیمی آن، معادل دادن هر چیز به کسی است که استحقاق آن را داردکه این معنا با آنچه که معمولاً در تخصیص منابع پزشکی به بیماران از آن سخن می‌رود سازگارتر است. در معنای امروزی‌تر، عدالت مبتنی است بر برابر شناختن افراد جامعه در برخی از حقوق خاص، و این دیدگاه بیشتر با عدالت اجتماعی سازگار است. عدالت نه فقط تخصیص منابع درمانی به بیماران، بلکه تأمین شرایط برای زندگی تمام مردم است که تا حد ممکن آنها را بر مدار سلامت و دور از بیماری نگه دارد. بنابراین منظور از عدالت اجتماعي توجه به نيازهاي سلامت همه افراد و اقشار جامعه، بدون توجه به موقعيت جغرافيايي، فرهنگي، اقتصادي و اجتماعي آنها است.