موانع ارائه مراقبت معنوی به بیماران بستری در بیمارستان‌های شهر کاشان از دیدگاه پرستاران - ادیب حاج‌باقری محسن; سعیدنژاد زهرا (مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی, 2016)
زمینه و هدف: مراقبت معنوی بخش اساسی از مراقبت کل‌نگر است. از این رو مطالعه حاضر با هدف تعیین موانع ارائه مراقبت معنوی به بیماران بستری در بیمارستان‌های شهر کاشان، از دیدگاه پرستاران در سال 1394 انجام شده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه به‌ صورت مقطعی بر روی 306 پرستار شاغل در بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی کاشان انجام شد. نمونه‌گیری به ‌صورت سهمیه‌ای انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه پژوهشگر ساخته بود که با مطالعه و مرور متون تنظیم گردید. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی، در نرم‌افزارSPSS 16 تجزیه و تحلیل شدند. ملاحظات اخلاقی: پس از توضیح اهداف و ماهیت پژوهش به تمامی افراد، رضایت آگاهانه جهت شرکت در تحقیق از آن‌ها اخذ گردید. پرسشنامه‌ها بی‌نام بوده و به شرکت‌کنندگان اطمینان خاطر داده شد که اطلاعات فردی آن‌ها محرمانه خواهد ماند. یافته‌ها: مهم‌ترین موانع مراقبت معنوی از نظر پرستاران شامل عدم وجود تعداد کافی کارکنان جهت ارائه مراقبت جامع (78/1 درصد)، نبود فضای خصوصی برای گفتگو با بیماران (70/3 درصد)، حجم کاری بالا و خستگی ناشی از آن (67/4 درصد)، آموزش ناکافی (66/3 درصد)، توجه عمده به نیازهای جسمی (66/3 درصد)، عدم‌ حمایت سازمانی (62/8 درصد)، زمان ناکافی (62/7 درصد)، ناتوانی در برقراری ارتباط (56/9 درصد)، تفاوت جنسی پرستار و بیمار (56/2 درصد) و اعتقاد به بهتر انجام‌شدن مراقبت معنوی توسط روحانیون و روانشناسان (54/3 درصد) گزارش گردید. نتیجه‌گیری: یافته‌های مطالعه حاکی از عدم وجود تعداد کافی کارکنان جهت ارائه مراقبت جامع و نبود فضای خصوصی برای گفتگو با بیماران، به عنوان مهم‌ترین موانع ارائه مراقبت معنوی بود. توصیه می‌گردد، برنامه‌ریزان امر سلامت، موانع ارائه مراقبت معنوی به بیماران و اتخاذ تدابیر مناسب برای رفع آن‌ها در جهت بهبود کیفیت مراقبت پرستاری کل‌نگر و افزایش رضایتمندی بیمار و پرستار مد نظر قرار دهند.