سخن سردبیر - عباسی محمود (مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی, 2016)
تحولات دنیای کنونی در برگیرنده ویژگی‌هایی است که نیاز به رویکرد اخلاق در حرفه‌های مختلف را ضرورتی اجتناب ناپذیر می‌سازد. از جمله این تحولات استفاده از فناوری‌های پیشرفته، تفسیر الگوی بیماری‌ها، افزایش متوسط عمر، افزایش اطلاعات عمومی مردم و تفاوت در نوع و حجم درخواست‌های مرتبط با خدمات سلامت، ایجاد حوزه‌های جدیدی چون روش‌های نوین باروری، پیوند اعضا، روش‌های جدید جراحی و نظایر آن را می‌توان نام برد. نتیجه این تغییرات به وضوح ناکارآمدی نظام سنتی اراده خدمات سلامت را به نمایش می‌گذارد. تجربه نشان داده است که رویکردهای سنتی مبتنی بر پروتکل، دستورالعمل و مدیریت علمی در مواجهه با موضوعات جدید نظام سلامت ناکارآمد هستند. از طرفی ویژگی غالب در این مسائل، علاوه بر جنبه‌های فنی جنبه‌های اخلاقی و معنوی آن است. مسائل اخلاقی و معنوی که به درستی اعمال و تصمیمات در مراقبت‌های بهداشتی و درمانی می‌پردازد و روز به روز در حوزه خدمات سلامت و پزشکی اهمیت بیشتری می‌یابد. با این تغییر نگرش، رویکرد مبتنی بر نظارت سازمانی می‌رود تا جای خود را به رویکرد توسعه صلاحیت‌های حرفه‌ای بسپارد. پیش‌فرض این رویکرد آن است که افراد واجد صلاحیت و فضیلت الزاماً عملکرد صحیح دارند که می‌تواند به توسعه سازمان و انجام خدمات حرفه‌ای کمک کند. در این میان آنچه بیش از هر چیز دیگر در عملکرد حرفه‌ای تأثیر می‌گذارد انجام کارهای صحیح یا مقیدبودن به اخلاق حرفه‌ای است. اخلاق حرفه‌ای فضیلتی است که در صورت به دست‌آوردن آن، رفتارها در جهت تعالی و کمال هدایت می‌گردد. در این میان آموزش اخلاق پرستاری یکی از حوزه‌های مغفول‌مانده نظام سلامت است که باید مورد توجه و اهتمام قرار گیرد....