توریسم حقوقی، ملاحظات اخلاقی و گزینش قانون حاکم در فرایند سقط جنین - طباطبائی‌نژاد سیدمحمد; عرفان‌منش محمدحسین; عباسی محمود (مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی, 2016)
سقط جنین یکی از چالش‌های اخلاقی و حقوقی دنیای امروزی است که بخش عظیمی از تحقیقات علمی در زمینه مطالعات انسانی و تجربی را به خود معطوف ساخته است. بارزترین شاخصه این مطالعات، اختلافات عمیق میان اندیشمندان است که در طیف وسیعی از «جوازِ مطلق» تا «مطلقاً ممنوع» تبلور یافته است. هدف از انجام این پژوهش، بررسی پدیده توریسم حقوقی در ارتباط با سقط جنین از منظر اخلاقی و حقوقی و چگونگی برخورد نظام‌مند با آن در چارچوب قواعد حقوق بین‌الملل است. حرکت آزادانه انسان‌ها فرای مرزها این امکان را فراهم می‌آورد تا اشخاص خود را از قابلیت اِعمال قوانینی که بر رفتار آن‌ها حکومت دارد برهانند و خود را در معرض اِعمال قوانینی قرار دهند که انطباق بیشتری با تمایل آن‌ها دارد. این اقدام که توریسم حقوقی نامیده می‌شود بیانگر گریز خانواده (مادر) از مرزهای کشور محل اقامت خود برای سکنای موقت در کشوری دیگر برای سقط جنین است. از این رو توریسم حقوقی می‌تواند به مفهوم تقلب نسبت به قانون تعبیر شود. به طوری که آثار چنین اقدامی تحت قانونی که به صورت عادی بر عمل مورد نظر حاکم می‌باشد، مورد شناسایی قرار نگیرد. برخی از نظام‌های حقوقی به منظور جلوگیری از توسعه این عمل، امتیازات و قواعد مرتبط با سقط جنین را محدود به اتباع خود نموده‌اند. در حقوق ایران توجه به برخی زمینه‌ها مانند سقط جنین ناشی از رابطه نامشروع به عنف و اصلاح قوانین ماهوی و تلطیف محدودیت‌ها در کنار همکاری و معاضدت‌های بین‌المللی می‌تواند مناسب‌ترین راه برای برخورد با این پدیده باشد. توریسم سقط جنین موجب می‌شود تا به جای قانون مبدأ که چنین اقدامی را ممنوع می‌دارد، قانون کشور دوم که سقط جنین را مجاز و یا حتی برای آن امتیازاتی هم در نظر می‌گیرد، حاکم گردد. این امر ملاحظات اخلاقی که در نظام حقوقی سقط جنین وجود دارد و امکان اعمال قواعد تعارض قوانین را با ابهام و اشکال مواجه می‌کند.