بهداشت فردی و محيط در فرهنگ اسلامی ایرانی - علي يوسفی حسين; شيرانی مهری (مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی, 2009)
بهداشت و پاكيزگي در فرهنگ اسلامي از اهميت ويژه‌اي برخوردار بوده و اين‌ پاكيزگي‌ نه‌ تنها رعايت‌ نكات ‌بهداشتي‌ و دوري‌ از آلودگي‌ فردي‌ بلكه‌ تمام‌ جنبه‌هاي‌ زندگي‌ انساني‌ و آلودگي‌هاي‌ محيط‌ زيست‌ را نيز شامل‌ مي‌شود. بنابراين‌، جلوگيري‌ از آلودگي‌ها كه‌ امروزه‌ جزء اهداف‌ بهداشت‌ محيط‌ است‌، از قرن‌ها پيش‌، از وظائـف‌ فرد با ايمان‌ بوده ‌است‌. تمام‌ اين‌ اعمال‌ همراه‌ با دعايي‌ است‌ تا عمل‌ به‌ ياد خدا انجام‌ شود و عبادت‌ محسوب‌گردد. در اين مطالعه آيات قرآني و روايات مرتبط با بهداشت فردي و محيط مورد بررسي قرار گرفته است. روش‌ها: مطالعه توصيفي كتابخانه‌اي با استفاده از منابع در دسترس شامل قرآن و تفاسير و كتاب‌هاي معتبر حديث بحارالانوار، نهج‌البلاغه، خصال، صحيفه سجاديه، اصول كافي، مجمع‌البيان و ساير نشريات موجود فيش‌برداري و جمع‌بندي شده است. نتايج: آيات قرآن و همچنين احاديث مربوط به بهداشت فردي، به تفكيك دهان‌ و دندان‌، مو و ناخـن،‌ لباس و بهداشت محيط به‌صورت موضوعي آب، مسـكن، زبـاله، مـواد غذايـي و محيط‌ زيست‌ ارائه شده است. بحث امروز در راستاي‌ احياء‌ تفكر ديني‌، مباني‌ اعتقادي‌ و عملي‌ بهداشتي فرهنگ‌ غني اسلامي‌ مي‌تواند به‌عنوان يكي‌ از عوامل‌ بسيار مهم‌ و تأثیرگذار در اقدامات‌ اجتماعي‌ نقش مؤثري داشته باشد و در افزايش آگاهي، آموزش بهداشت و بهبود فرهنگ بهداشتي ‌سرلوحة‌ تلاش‌هاي‌ فرهنگي‌ قرار گيرد.