همبستگی درماندگی اخلاقی و دیدگاه پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیماران در شرق ایران - محمدی سمیه; برهانی فریبا; روشن‌زاده مصطفی (مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی, 2018)
زمینه و هدف: رعايت حقوق بيمار جزء مهم‌ترين مؤلفه‌هاي ارائه مراقبت اخلاقي و کرامت‌مدار بوده و پرستاران ممکن است در دفاع از حقوق بیمارشان در معرض درماندگی اخلاقی قرار گیرند. مطالعه حاضر با هدف تعیین همبستگی بین درماندگی اخلاقی و دیدگاه پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیماران صورت گرفته است. مواد و روش‌ها: مطالعه همبستگی حاضر روی 194 نفر از پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه، بیمارستان‌های آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی استان خراسان جنوبی در سال 1395 که به صورت در دسترس انتخاب شدند، صورت گرفت. ابزار جمع‌آوری ‌کننده اطلاعات شامل پرسشنامه درماندگی اخلاقی Corly و پرسشنامه پژوهشگرساخته سنجش دیدگاه پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیمار بود. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS 16 و با استفاده از آزمون‌های آماری توصیفی و تحلیلی مورد تحلیل قرار گرفت. ملاحظات اخلاقی: از کلیه شرکت‌کنندگان جهت شرکت در مطالعه رضایت کتبی اخذ و نسبت به بی‌نام‌بودن پرسشنامه‌ها و محرمانه‌بودن اطلاعات اطمینان خاطر داده شد. یافته‌ها: بین تکرار درماندگی اخلاقی و دیدگاه پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیمار ارتباط معکوس معنی‌دار وجود داشت (P=0/04 ، r=-0/5). میانگین نمره درماندگی اخلاقی در ابعاد شدت (0/7±3/97) و در ابعاد تکرار (0/68±3/60) بود. میانگین دیدگاه پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیمار (0/8±4) گزارش شد. ارتباط بین درماندگی اخلاقی با تعداد سال‌های خدمت و سن در پرستاران معنی‌دار بود (0/05>P). بین نگرش پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیماران با متغیرهای جنس و تعداد سال‌های خدمت نیز ارتباط معنی‌دار وجود داشت (0/05>P). نتیجه‌گیری: با توجه به اهمیت درماندگی اخلاقی در پرستاران، مسؤولین بایستی ضمن حساسیت نسبت به دیدگاه پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیمار، با استفاده از راه‌کارهایی دیدگاه پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیماران را بهبود بخشند.