ارتباط بین حساسیت اخلاقی پرستاران و رعایت حقوق بیماران در بخش‌های مراقبت‌های ویژه - مهدیون سیدعلی; پوشگان زینب; ایمانی‌پور معصومه; رزاقی زهرا (مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی, 2017)
زمینه و هدف: حساسیت اخلاقی ویژگی است که شخص را قادر می‌سازد کشمکش‌های اخلاقی خود را بازشناخته و به نتایج تصمیم‌گیری اخلاقی در مورد دیگران، پی ببرد. از آنجا که پرستاران باید بتوانند یک مراقبت با کیفیت و مبتنی بر اخلاق ارائه دهند و رعایت حقوق بیماران یکی از جنبه‌های مراقبت اخلاقی است، این مطالعه با هدف تعیین ارتباط بین حساسیت اخلاقی پرستاران و رعایت حقوق بیماران در بخش‌های مراقبت ویژه در سال 1395صورت گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی ـ همبستگی، 260 نفر از پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران به روش در دسترس انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامه حساسیت اخلاقی Lutzen و پرسشنامه پژوهشگرساخته رعایت حقوق بیماران استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS 20 و آزمون‌های آماری تحلیل شد. ملاحظات اخلاقی: درباره اهداف پژوهش و رعایت محرمانگی اطلاعات به شرکت‌کنندگان توضیح داده شده و رضایت آگاهانه کتبی جهت شرکت در مطالعه از آنان اخذ گردید. یافته‌ها: سطح حساسیت اخلاقی پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه (18/30±160/58) و رعایت حقوق بیماران توسط ایشان (12/19 ±127/81)، بالاتر از حد متوسط بود. بین حساسیت اخلاقی پرستاران و میزان رعایت حقوق بیمار توسط ایشان در بخش‌های مراقبت ویژه، ارتباط معنی‌دار مستقیم مشاهده شد (0/0001>P و r=0/326). نتیجه‌گیری: با توجه به ارتباط مشاهده‌شده بین حساسیت اخلاقی با رعایت بیشتر حقوق بیماران، پیشنهاد می‌شود جهت ارتقای رعایت حقوق بیماران، راه‌کارهای مناسب در راستای افزایش سطح حساسیت اخلاقی پرستاران و ارائه مراقبت باکیفیت اتخاذ گردد.