بررسی تأثیر تدبر در سوره‌های قرآن کریم بر خودمراقبتی و شادکامی زنان سالمند شهر تهران؛ کارآزمایی تصادفی یک‌سو کور - شاکری, نزهت; شکوهی تبار, محمود (پژوهش در دین و سلامت, 2023)
سابقه و هدف: بنا به اهمیت و نقش معنویت و آموزه‌های دینی در ارتقای سطح سلامت روانی سالمندان و با در نظر گرفتن سوابق پژوهشی و ملاحظات فرهنگی جامعۀ ایرانی که پیوند عمیقی با دین و معنویت دارد، این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی روش تدبر در آیات قرآن کریم بر شاخصهای خودمراقبتی و شادکامی زنان سالمند شهر تهران انجام شده است. روش کار: این مطالعۀ بنیادی - کاربردی از نوع مطالعات مداخلهای غیربالینی است. جامعۀ آماری پژوهش زنان مسلمان 60 تا 75 سالۀ ساکن شهر تهران بود. در این مطالعۀ تجربی با حجم نمونۀ 40 نفر، پس از دریافت رضایت آگاهانۀ کتبی، نمونهها به‌صورت تصادفی به دو گروه تدبر و قرائت قرآن کریم به‌طور مساوی تقسیم شدند. پرسش‌نامۀ استاندارد شادکامی آکسفورد و خودمراقبتی یونسی بروجنی در دو گروه، قبل و بی‌وقفه بعد از مداخله توزیع شد. با استفاده از آزمونهای تی و مشاهدات زوجی تحلیل داده‌ها انجام شد. در این پژوهش همۀ موارد اخلاقی رعایت شده است و مؤلفان مقاله تضاد منافعی گزارش نکرده‌اند. یافته‌ها: میانگین شاخص خودمراقبتی در گروه تدبر قبل و پس از مداخله به‌ترتیب مقادیر 103 و 110 و در گروه قرائت به‌ترتیب 103 و 106 به دست آمد. میانگین شاخص شادکامی در گروه تدبر از 6/42 در مرحلۀ قبل از مداخله به 9/46 در مرحلۀ بعد از مداخله و این شاخص در گروه شاهد از 3/43 در مرحلۀ قبل به 4/46 در مرحلۀ بعد تغییر یافت. شاخص خودمراقبتی گروه تدبر به‌طور معنی‌داری افزایش نشان داد (005/0P<). همچنین نتایج آزمون تی زوجی نشان‌دهندۀ افزایش نمرۀ شادکامی بعد نسبت به قبل در گروه تدبر بود (003/0P<). نتیجه‌گیری: شرکت در جلسات تدبر یا قرائت حداقل دو صفحه از کلام‌الله مجید به‌صورت روزانه با ارجحیت روش اول می‌تواند به‌عنوان مداخلات روان‌درمانی بومی‌سازی‌شده مبتنی بر آموزههای غنی دین مبین اسلام برای زنان بالاتر از 60 سال مد نظر قرار گیرد.