رابطه‌ی ویژگی‌های شخصیت، نگرش مذهبی و رضایت جنسی با گرایش به طلاق در زنان پیراپزشک شهر کرمان در سال 95-1394 - قاسمی فاطمه; عسکری‌زاده قاسم; موسوی نسب سید محمد حسین (پژوهش در دین و سلامت, 2019)
سابقه و هدف: به دلیل افزایش روزافزون طلاق و پیامدهای مخربی که این پدیده می‌تواند برای افراد و جوامع داشته باشد، این پژوهش با هدف بررسی پیش‌بینی گرایش به طلاق بر اساس ویژگی‌های شخصیت، نگرش مذهبی و رضایت جنسی در زنان پیراپزشک شهر کرمان انجام شده است. روش کار: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل کلیه‌ی زنان پیراپزشک متأهل شهر کرمان در سال 95-1394 بود که از بین آنان 200 نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای جمع‌آوری اطلاعات شامل پرسش‌نامه‌ی گرایش به طلاق، پرسش‌نامه‌ی شخصیتی پنج عاملی، مقیاس نگرش‌سنج مذهبی و مقیاس رضایت جنسی زنان بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌های پژوهش از آمار توصیفی (فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد) و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون هم‌زمان و گام به گام) استفاده شد. در این پژوهش همه‌ی موارد اخلاقی رعایت شده است و مؤلفان مقاله هیچ‌گونه تضاد منافعی گزارش نکرده‌اند. یافته‌ها: نتایج آزمون همبستگی نشان داد که نگرش مذهبی و رضایت جنسی رابطه‌ی منفی و معناداری با گرایش به طلاق داشتند. علاوه‌براین، از بین ابعاد شخصیت نئو، بُعد روان‌آزرده‌گرایی رابطه‌ی مثبت و معنادار با گرایش به طلاق (01/0P< و 34/0=r)؛ و برون‌گرایی (01/0P< و 25/0-=r)، موافق بودن (01/0P< و 39/0-=r) و با وجدان بودن (01/0 P<و 41/0-=r) رابطه‌ی منفی و معنادار با گرایش به طلاق نشان دادند و بین گشودگی (05/0<P و 10/0=r) و گرایش به طلاق رابطه‌یی یافت نشد. مهم‌ترین متغیّر پیشبین برای گرایش به طلاق نیز رضایت جنسی (001/0 P<و 78/362=F) بود. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این پژوهش، متولیان و مسئولان بیمارستانها برای بهبود شرایط کارکنان خود می‌توانند در جهت برگزاری کارگاه‌های آموزش روابط جنسی صحیح در جهت بهبود رضایت زناشویی و همچنین آگاهی‌رسانی در زمینه‌ی اهمیت این موضوع اقدام نمایند. استناد مقاله به این صورت است: Ghasemi F, Askarizadeh Gh, Mosavi-nasab SMH. Relationship of Personality Traits, Religious Attitude and Sexual Satisfaction with Tendency Towards Divorcee in Paramedic Females.Journal of Pizhūhish dar dīn va salāmat. 2020; 5(4): 20-33.https://doi.org/10.22037/jrrh.v5i4.19860