بررسی کارآیی فرآیند ازن زنی جهت حذف ایبوپروفن از محلول های آبی - اوغازیان علی; یزدانبخش احمدرضا; اسلامی اکبر; اسدی انور (فصلنامه علمی پژوهشی بهداشت در عرصه, 2017)
زمينه و اهداف: ايبوپروفن يکي از پرمصرف ترين داروهاي ضدالتهابي غيراستروئيدي است و جهت کاهش دردهاي اسکلتي عضلاني و ضد درد در طيف گسترده‌اي استفاده مي‌شود. اين مطالعه با هدف بررسي کارآيي فرآيند ازن زني جهت حذف ايبوپروفن در راکتور نيمه‌پيوسته با جريان قالبي از محلول‌هاي آبي انجام گرفت. مواد و روش ها: در اين مطالعه از يک راکتور ازن زني با جريان نيمه ‌پيوسته قالبي در مقياس آزمايشگاهي استفاده شد. چهار متغير، pH، دوز ازن، زمان ‌ماند هيدروليکي و غلظت اوليه ايبوپروفن که ممکن است بر روي ميزان تخريب ايبوپروفن تأثيرگذار باشند، مورد بررسي قرار گرفت. آناليز نمونه‌ها براي اندازه گيري ايبوپروفن با استفاده از دستگاه HPLC صورت گرفت. در انجام اين طرح و استفاده از منابع، رعايت موازين اخلاقى انجام شد. يافته‌ها: تحت شرايط بهينه 8=pH، زمان ‌ماند هيدروليکي 60 دقيقه، غلظت اوليه ايبوپروفن 5 ميلي‌گرم در ليتر و غلظت ازن تزريقي 5/2 گرم در ساعت) ميزان حذف 59% بدست آمد. همچنين نشان داده شد، حذف ايبوپروفن از سينتيک درجه اول پيروي مي‌کند. نتيجه‌گيري: متغيرهاي عملياتي pH، غلظت ازن تزريقي، زمان‌ ماند هيدروليکي و غلظت اوليه ايبوروفن با استفاده از جريان قالبي به ‌منظور بهبود تماس بين ازن و دارو، بهينه‌سازي شد.pH و زمان‌ماند هيدروليکي مهم‌ترين متغيرهاي تأثيرگذار در حذف ايبوپروفن بودند. همچنين مدل پيش‌بيني به دست آمد که به ما امکان پيش‌بيني کارآيي تخريب ايبوپروفن را به‌عنوان تابعي از pH و HRT تحت شرايط آزمايشگاهي تست ‌شده را مي‌دهد.