تأثیر کتامین بر کنترل تشنج مداوم در اطفال - عزیزی فارسانی, حمیدرضا; تفریشی نژاد, آرش; بهناز, فرانک; شجاعی, سید پوژیا; عزیزی فارسانی, زهرا; عزیزی فارسانی, ابوالفضل; خراسانی زاده, مهتاب; انصار, پدیده (مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران, 2023)
تشنج مداوم یکی از اورژانس‌های شایع نرولوژیک در کودکان می‌باشد. تابحال درمان قطعی و مشخصی برای تشنج‌های مداوم مقاوم به درمان با بنزودیازپین‌ها یا سایر داروهای ضد تشنج ارائه نشده است. پروتکل‌های متفاوتی بعنوان خط دوم درمان بعد از بنزودیازپین‌ها معرفی شده که شامل فنی‌توئین، والپرات سدیم، لووتیراستام، باربیتورات‌ها و پروپوفول می‌باشد. در صورت شکست درمان در خط اول (بنزودیازپین‌ها) یا خط دوم (سایر داروهای ضدتشنج) کتامین با دوز بولوس 1mg/kg و سپس انفوزیون 2 mg/kg/h تا حداکثر7 mg /kg/h همراه با سایر داروها توصیه می‌شود. کتامین یک آنتاگونیت غیر رقابتی گیرنده ان متیل دی آسپارتات (NMDA) است که با اثرات محافظتی از نرون‌ها و خواص ضدالتهابی و ضد اپی لپسی در خط دوم و سوم سبب کنترل تشنج می‌گردد. ما با مرور چند مقاله به نقش بالقوه کتامین در درمان تشنج مقاوم به درمان به عنوان خط دوم و سوم پی بردیم و به این نتیجه رسیدیم که بهترین روش درمان تشنج‌های مداوم، شروع درمان به موقع، استفاده چند دارویی بجای تک دارویی و انتخاب داروهای با اثرات محافظتی نرون با کم‌ترین عارضه جانبی می‌باشد. بنابراین به نظر می‌رسد استفاده از کتامین با سایر داروها این برای کنترل تشنج مؤثر است.