مقایسة روش ترکیبی و مجزای تسکینی-آرام بخشی تحت کنترل بیمار بر میزان رضایت‌مندی در عمل جراحی فیکو - کامران منش, دکتر محمدرضا; آقامحمدی, دکتر همایون; جعفری, دکتر علیرضا (مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران, 2016)
مقدمه: بیهوشی رژیونال امروزه به روش انتخابی برای بسیاری از عمل‌های جراحی تبدیل شده است. آرام‌بخشی مناسب همراه این نوع بیهوشی، ترس و اضطراب مریض را کاهش داده و در کنار آن کیفیت بیهوشی رژیونال را بالا می‌برد. چندین سال است که روش‌های مختلفی براي آرام‌بخشی استفاده می‌شود که طی زمان نیز پیشرفت‌های قابل ملاحظه‌ای کرده است. سعی ما در این مطالعه بررسی رضایتمندی جراح و بیمار طی عمل جراحی فیکو در بیمارانی بود که آرام‌بخشی را با روش تحت کنترل بیمار دریافت می‌نمودند. مواد و روش‌ها: در این مطالعه 72 بیمار با ASA کلاس 1 و 2 که کاندید عمل جراحی فیکو بودند وارد مطالعه شدند. بیماران به دو گروه 36 نفره به صورت تصادفي تقسیم شدند. ابتدا برای هر بیمار یک IV تعبیه گردید و 500 سی‌سی نرمال سالین تجویز گردید. پروپوفل با دوز انفوزیوم 20 میکروگرم / کیلوگرم / دقیقه و رمی‌فنتانیل با دوز میکروگرم / کیلوگرم / دقیقه 02/0 برای بیمار تجویز گردید که شروع آرام‌بخشی 5 دقیقه قبل از تزریق بی‌حسی موضعی بود. در صورت درخواست بیمار به صورت بولوس با قفل کردن زمان[1] 5‌‌‌ دقیقه داروی آرام‌بخشی شامل 15/0 میکروگرم / کیلوگرم / دقیقه رمی‌فنتانیل و 50 میکروگرم / کیلوگرم / دقیقه پروپوفل تزریق گردید. پس از شروع عمل طبق آموزشی که از قبل به بیمار داده شده بود در گروه مجزا اگر در طول عمل احساس درد داشت با بالا آوردن دست چپ رمی‌فنتانیل و در صورت داشتن اضطراب با بالا آوردن دست راست پروپوفل دریافت می‌نمود و در گروه ترکیبی بیمار چه با درد و چه با اضطراب با بالا آوردن هر یک از دست‌ها ترکیب هر دو دارو را به طور همزمان دریافت می‌کرد. بنابراین با عدم اطلاع بیمار از نحوة تزریق دارو مطالعة یکسو کور انجام گردید. يافته‌ها: میزان رضایتمندی جراح - تکنیسین بیهوشی و بیمار در دو روش تفاوت معنی‌داری نداشت. از نظر وقوع افت درصد اشباع اکسیژن‌ تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. در گروه مجزا تعداد دفعات درخواست مسکن بیش از 2 برابر تعداد دفعات درخواست آرامبخش بود. از نظر تعداد بیماران درخواست کنندة دارو و از نظر تعداد درخواست‌ها بین دو گروه تفاوت معنی‌دار وجود نداشت. اگرچه مقدار رمی‌فنتانیل مصرف شده در دو گروه اختلاف معنی‌داری نداشت دوز کلی پروپوفل مصرف شده در گروهی که دو دارو را همزمان دریافت نمودند به طور معنی‌داری بیشتر از گروهی بود که داروها را به طور مجزا دریافت می‌نمودند. نتیجه‌گیری: با مصرف آرامبخش کمتر و مسکن یکسان در هر دو گروه، گروه مجزا به اندازة گروه ترکیبی توانست روش مؤثری باشد و از نظر میزان رضایتمندی جراح، بيمار، تکنسین بیهوشی و امنیت تکنیک مورد استفاده بین دو گروه تفاوت معنی‌داری وجود نداشت.