بررسی درک از تغذیة انترال در پرسنل بخش‌های مراقبت‌های ویژة شهر کرمان در سال 1392 - حسین رضایی حکیمه; سبزواری سکینه; رودی اُم‌سلمه; وارسته سعیده (مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران, 2016)
مقدمه: سوء تغذیة یک مشکل شایع در میان بیماران بستري در بخش‌های مراقبت ویژه محسوب می‌شود. حمایت تغذیة‌ای در بخش مراقبت‌های ویژه به عنوان جزء جدایی‌ناپذیر مراقبت از بیمار پذیرفته شده است. با این حال، تغذیة در مقایسه با سایر مراقبت‌ها در اولویت پایین‌تری باقی مانده است. در حال حاضر اطلاعات کمی در ارتباط با درک از تغذیة انترال در پرستاران وجود دارد، به همین دلیل این پژوهش با هدف بررسی درک پرسنل شاغل در بخش‌هاي مراقبت ویژة بیمارستان‌های آموزشی شهر کرمان در مورد مراقبت‌های پرستاری مربوط به تغذیة انترال در نیمة دوم سال1392 انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعة توصیفی – مقطعی در سال 1392 روی 119 نفر از کارکنان شاغل در بخش‌های مراقبت ویژة بیمارستان‌های آموزشی شهر کرمان که مسؤولیت تغذیة بیماران را انجام می‌دهند و به روش سرشماری و مبتنی بر هدف انتخاب شدند، انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامة پژوهشگر ساخته مشتمل بر دو بخش بود. بخش اول برای بررسی ویژگی‌های دموگرافیک و بخش دوم برای سنجش درک، مشتمل بر 14 سناریو در مورد تغذیة انترال بود. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS 18 و روش‌های آماری توصیفی و آزمون‌های تی مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و آنووا[1] استفاده شد. یافته‌ها: در این مطالعه مشخص شد 4/92% واحدهای مورد پژوهش را زنان تشکیل می‌دادند و 7/80% آنها متأهل و 6/96% دارای مدرک لیسانس پرستاری بودند. نمرة کلی درک پرسنل در زمینه تغذیة لوله‌ای، از 14 نمره، 99/1±68/6 بود یعنی 7/47% نمرة کلی درک را کسب کردند و درک آنها مثبت اما از سطح متوسط کمتر بود. بالاترین نمرة درک در زمینة پیشگیری از انسداد لوله و عفونت بود. نتایج حاصل همچنین نشان داد که تنها بین درک واحدهای مورد پژوهش در زمینة تغذیة انترال و اضافه‌کاری ارتباط معنی‌دار آماری وجود داشت. نتیجه‌گیری: براساس نتایج این مطالعه، پرسنل مسؤول تغذیة بیماران کمتر از نیمی (7/47% نمرة کلی) از نمرة درک را کسب کردند. با توجه به نقش مهم پرستار در مدیریت تغذیة لوله‌ای، باید استانداردهای عملی و دستورالعمل‌های مبتنی بر شواهد در بخش‌های مراقبت ویژه آموزش داده شوند تا پرسنل با آگاهی بیشتر و درک مثبت و احساس توانایی بیشتر، عملکرد اصولی‌تری را در زمینة تغذیة انترال اتخاذ کنند.