تأثیر دوزهای متفاوت ایزوفلوران برتغییرات همودینامیک در بیماران تحت عمل جراحی اندوسکوپیک سینوس - آخوندزاده رضا; قمیشی علی; سلطانی فرهاد; خشوعی آرتادخت (مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران, 2016)
مقدمه و هدف: امروزه اعمال جراحی اندوسکوپیک سینوس از شایعترین اعمال در زمینة گوش و حلق و بینی است که در این‌گونه اعمال همواره با خونریزی همراه است که می‌تواند سبب اختلال همودینامیک و اثر مستقیم بر نتیجة جراحی بر جا بگذارد. استفاده از داروهای بیهوشی مناسب می‌تواند کمک شایانی به کنترل همودینامیک بیماران کرده و در این مورد گاز استنشاقی ایزوفلوران در حفظ فشار خون در حد ایده‌ال کمک شایانی می‌نماید. هدف از مطالعة حاضر بررسی تغییرات همودینامیک با درصدهای مختلف ایزوفلوران در عمل جراحی اندوسکوپیک سینوس است. مواد و روش‌ها: در یک کارآزمایی بالینی تصادفی 90 بیمار به 3 گروه 30 نفری، ASA کلاس یک و دو تقسیم شدند. روش القاء بیهوشی در گروه‌ها یکسان بوده، در گروه اول پس از القاء بیهوشی از ایزوفلوران با درصد 1 و در گروه 2 با درصد 1.2 و گروه 3 با درصد 1.5 مورد استفاده قرار گرفت. رمی‌فنتانیل در گروه‌ها ثابت بود و با دوز 0.1 میکروگرم / کیلوگرم / دقیقه حین عمل استفاده گردید. یافته‌ها: 3 گروه از نظر سن و جنس همسان بودند. تغییرات فشار متوسط شریان در دقایق 15 – 30 – 45 و 60 دقیقه بعد از القاء بیهوشی در 3 گروه تفاوت معناداری داشت (001/0 P<) که کاهش فشار متوسط شریانی در گروه 1 و 3 و گروه 2 و 3 تفاوت معنادار بود. ضربان قلب در دقیقه 30 – 45 – 60 بین گروه 1 و 2 تفاوت معناداری داشت (p>0.001). ضربان قلب و فشار متوسط شریانی پس از اکستوباسیون دارای اختلاف معناداری بین گروه‌ها نبوده است. نتیجه‌گیری: ایزوفلوران با درصد 5/1 در مقایسه با درصد 1.2 و درصد 1 کاهش فشار خون متوسط شریانی را به طور عمومی تحت تأثیر قرار داده و میانگین ضربان قلب در دقایق مختلف در گروه 2 با درصد 1.2 از سایر گروه‌ها کمتر بوده است.