تعیین عمق مناسب کارگذاری کاتتر مرکزی: روش مرسوم 15 سانتی‌متر یا روش C-Length - شریفی مریم; جری‌نشین هاشم; فکرت فریدون; وطن‌خواه مجید; عبدالله‌زاده بقایی علیرضا; کاشانی سعید; پوربحری مریم (مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران, 2016)
چکیده مقدمه: کانولاسیون وریدهای بزرگ مرکزی روش استاندارد کلینیکی برای پایش فشار ورید مرکزی (CVP) است. همچنین کاتتر ورید مرکزی برای اهداف درمانی مختلفی به کار می‌رود. گایدلاین‌های کنونی توصیه به قرارگیری نوک کاتتر در اجوف فوقانی (SVC) بالاتر از محدودة سفالیک برگشتگی پریکارد می‌دهند. هدف این مطالعه تعیین محل دقیق قرارگیری نوک کاتتر ورید مرکزی با مقایسة دو روش مختلف کارگذاری بود. مواد و روش‌هل: در این مطالعة مداخله‌ای، 100بیمار بالغ کاندید عمل جراحی قلب باز CABG که نیاز به کانولاسیون وریدمرکزی داشتند به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول با روش تخمین عمق کارگذاری کاتتر با روش 15 سانتی‌متر و گروه دوم با روش C-Length تحت کانولاسیون ورید مرکزی قرار گرفتند. با نرم‌افزار آماری SPSS و به‌کارگیری تست‌های آماری کای اسکوئر و Tبررسی آماری انجام شد و P value<0.05 معنی‌دار تلقی گردید. یافته‌ها: در گروه 15 سانتی متر 100% کاتترها پایین‌تر از خط C قرار گرفتند و فاصلة نوک کاتتر تا خط C به طور میانگین 10/2±22/4 سانتی‌متر پایین‌تر از خط C بــود. در گـــروه C-Length در 26 مورد (52%) کاتتر در پایین خط C قرار گرفت که میانگین فاصلة نوک کاتتر تا خط C 5/0±77/0 سانتی‌متر پایین‌تر از خط C بود. مقایسة محل قرار گیری نوک کاتتر در دو گروه تفاوت معنی‌داری را نشان می‌دهد (P=0.00). نتیجه‌گیری: روش C-Lengthدر مقایسه با روش 15 سانتی‌متر در تشخیص محل درست نوک کاتتر روش قابل اعتمادتری است و برای جلوگیری از عوارض جای‌گذاری نامناسب کاتتر روش C-Length روش ارجح‌تر و ایمن‌تری است. گل‌واژگان: کاتتریزاسیون، ورید مرکزی، بزرگسال، ونا کاوای فوقانی، رایوگرافی