بررسی میزان دانش و نگرش دستیاران مجتمع بیمارستانی امام خمینی شهر تهران از رضایت آگاهانه و جنبه های قانونی آن در سال 1396 - اورندی امیرحسین; اربزین زنجانی امیرپویا; بیگ محمدی محمد تقی; موسوی فریناز; صمدی شهرام; افتخار نگار; پسته ای سیدخلیل; زبردست جیران; قادری علی اصغر (مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران, 2019)
پیش زمینه: زندگي حرفه اي با مجموعه اي از مقررات و قوانين به هم آميخته است، از نظر قانوني رضايت آگاهانه براي درمان، يك ابزار مديريت ريسك بوده كه نشان دهنده مسئولیت پذیری فرد مسئول مي باشد. در این مطالعه ما بر آن شدیم تا در میان جامعه دستیاران شاغل به تحصیل در بیمارستان امام خمینی(ره) شهر تهران میزان آگاهی و نگرششان را در مورد رضایت آگاهانه بررسی نماییم روش کار: این مطالعه مقطعی توسط پرسشنامه خود ساخته، نگرش و آگاهی 100 دستیار فیلد جراحی و داخلی را مورد سنجش قرار داد. یافته های این مطالعه با استفاده از نرم افزار SPSSآنالیز شده است. یافته ها: میانگین سنی دستیاران 30.7 سال بود، 45 درصد از آنها در فیلد جراحی و بقیه در فیلد داخلی به تحصیل مشغول بودند. با افزایش یا کاهش سالهای تحصیل دستیاران میزان آگاهی و نگرش آنها هیچ تغییری نکرده بود .14 درصد رزیدنت ها نگرش کامل و 41 درصد اصلا نگرش نداشته اند و 27 درصد آگاهی کامل و 36 درصد اصلا آگاهی نداشته اند. میزان نگرش و آگاهی دستیاران با متغیرهای سن ،جنس،سابقه کار،straight بودن یا نبودن،سال تحصیلی،سابقه وجودشکایت و فیلد تحصیلی(داخلی و جراحی) ارتباط معناداری نداشت اما آگاهی دستیاران با رشته تحصیلی آنها رابطه معناداری داشت(04/0 : P) نتیجه گیری: به نظر می رسد بایستی برای افزایش دانش و آگاهی دستیاران ،در سیاست های آموزشی بیمارستانهای آموزشی در مورد رضایت آگاهانه خصوصا در رشته های فیلد جراحی اصلاحاتی صورت گیرد .