مقایسه اثرات دکسمدتومیدین و منیزیوم سولفات وریدی برمیزان مصرف مواد مخدر در اعمال جراحی تحت بی حسی اسپینال در بیماران با سوء مصرف مواد مخدر The effect of Magnesium Sulphate vs Dexmedetomidine on opioid consumption in opium abusers undergoing surgery with spinal anesthesia - جعفری علیرضا; آقامحمدی همایون; کامران منش محمد رضا; شعبانی مفرد نفیسه (مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران, 2019)
مقدمه: استفاده طولانی مدت از مواد مخدر میتواند به کنترل ضعیف درد و افزایش نیاز به داروهای آنالژزیک در دوره بعد از عمل منجر گردد.بر اساس مطالعات صورت گرفته مدت زمان بی حسی اسپینال در بیماران با سوء مصرف مواد مخدر کوتاهتر بوده که میتواند سبب افزایش درخواست مسکن، افزایش موربیدیتی و اقامت در بیمارستان گردد. دکسمدتومیدین و منیزیوم سولفات ساختارهای دارویی هستند که در کنترل درد بکار رفته اند. در این مطالعه بر آن شدیم تا اثرات تجویز وریدی این دو دارو را بر میزان مصرف مخدر حین و بعد از عمل در بیماران با سوء مصرف مواد تحت بی حسی اسپینال مورد بررسی قرار دهیم. مواد و روش ها:در این مطالعه کارآزمائی بالینی ۱۵۰ بیمار مذکر ASA class 1,2 با سوء مصرف مواد مخدر ،پس از همسان سازی بصورت تصادفی در ۳ گروه) Aدکسمدتومیدین)، B (منیزیوم سولفات)، C(کنترل) قرار گرفتند و از نظر درصد بیماران نیازمند فنتانیل حین عمل، اولین زمان درخواست مخدر در ریکاوری و بروز عوارض با یکدیگر مقایسه شدند. نتایج: درصد بیماران نیازمند فنتانیل حین عمل با p=0/005 در گروه 6/13%A ، در گروه7/22% B و در گروه 6/63%C بود. مقایسه اولین زمان درخواست مسکن از دقیقه ۰ تا ۱۸۰ بعد از عمل با p=0/001 اختلاف معنی داری بین دو گروه A و B با C نشان داد. نتیجه گیری: تجویز وریدی دکسمدتومیدین و منیزیوم سولفات در بیماران تحت بی حسی اسپینال سبب کاهش نیاز به مخدر حین عمل و تاخیر در اولین زمان درخواست مخدر در ریکاوری و کاهش قابل توجه میانگین VNRS در طول زمان در مقایسه با گروه کنترل شد. واژگان کلیدی:دکسمدتومیدین_منیزیوم سولفات_بی حسی اسپینال_سوء مصرف مواد مخدر