بررسی و مقایسه تاثیر تزریق وریدی و داخل کاف هیدروکورتیزون بر فروانی تهوع بدنبال استفاده از لوله تراشه در بیهوشی اعمال جراحی باز شكستگي هاي اندام انتهايي - یوسفی عباسعلی; باقری دکتر حسین; نوریان دکتر جواد; خسروی دکتر احمد; خطیبی محمدرضا (مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران, 2018)
چکیده مقدمه: تهوع یکی از عوارض شایع پس از بیهوشی است که منجر به عوارض جدی و خطرناک میگردد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر تزریق وریدی و داخل کاف هیدروکورتیزون در کاهش شدت سرفه پس از بیهوشی عمومی صورت گرفت. مواد و روشها: در مطالعه کارآزمایی بالینی حاضر، 135 بیمار شكستگي اندام انتهايي انتخاب و بطور تصادفی در گروه A، B و C قرار گرفتند. پس از لوله گذاری تراشه، در گروه A، مقدار 100 میلیگرم هیدروکورتیزون رقیق شده وریدی تزریق شد. در گروه B کاف لوله تراشه با 100 میلی‏گرم هیدروکورتیزون رقیق شده با 5سی سی آب مقطر و برای گروه C نیز کاف لوله تراشه به مقدار 5-10 سی سی با آب مقطر پر شد. فراوانی و شدت تهوع با مقیاس درد، 2، 6 و24 ساعت بعد از بیهوشی اندازه گیری شد. یافته ها: فراوانی شدت تهوع در 2، 6 و 24 ساعت پس از بیهوشی در بیماران 64/13%، 36/11% و 0% بدست آمد . در گروه هیدرو کورتیزون وریدی در زمانهای 2، 6 و 24 ساعت بعد از بیهوشی فراوانی شدت تهوع 87/10%، 87/10% و 70/8% میباشد که در مقایسه با گروه کنترل در زمان اول و دوم کاهش ولی در زمان سوم افزایش فراوانی تهوع مشاهده شد هرچند که این تغییرات معنی دار نبود. در گروه هیدروکورتیزون داخل کاف در زمانهای اول، دوم و سوم فراوانی شدت تهوع به ترتیب 20%، 78/17% و67/6% بود که در مقایسه با گروه کنترل افزایش غیر معنی دار فراوانی وجود داشت نتیجه گیری: استفاده از دارو به دو روش داخل تراشه و وريدي به طور معنی دار، مزيتي در کاهش تهوع نسبت به گروه کنترل نشان نداد. کلمات کلیدی: لوله گذاری داخل تراشه، سرفه، هیدروکورتیزون وریدی، هیدرو کورتیزون داخل کاف