مقايسه پیامدهای ماسک لارنژيال با لوله تراشه در بيماران ويترکتومي - صفری فرهاد; نشیبی مسعود; سزاری پریسا; متقی کامران (مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران, 2018)
مقدمه در هر عمل جراحي، کنترل راه هوايي يکي از مهمترين مهارتها در میان آنستزیولوژیستها مي باشد. مشکلات موجود در کنترل راه هوايي از مهمترين علل مورتاليتي و موربيديتي مربوط به بيهوشي مي باشد. ماسک لارنژيال با فراهم نمودن راه هوايي مطمئن طي بيهوشي عمومي با عوارض جدي و نياز به شل کننده هاي عضلاني همراه نيست، بنابراين ممکن است آلترناتيو مناسبي نسبت به لوله تراشه باشد.در این مطالعه می خواهیم پیامدهای ماسک لارنژیال را با لوله تراشه در بیماران ویترکتومی مقایسه کنیم. مواد و روشها اين مطالعه به روش کارآزمايي باليني دوسوکور در بيمارانی که تحت جراحي الکتيو ويترکتومي قرار داشتند، انجام شد. بيماران با سن 70-30 سال، کلاس ASA I-II ، وارد مطالعه شدند. براي اين طرح 72 نفر انتخاب شدند، روش انتخاب نمونه ها بصورت غيرتصادفي ساده (Sequential) بود، بدين ترتيب که کليه افراد واجد شرايط به ترتيب مراجعه، تا تکميل حجم نمونه مورد نظر انتخاب شدند. سپس کليه افراد به شکل کاملا تصادفي به دو گروه 32 تايي ماسک لارنژيال و 40 تايي لوله اندوتراکئال تقسيم شدند.براي پري مديكيشن و القا و نگهداری بیهوشی در دو گروه یکسان بود. فشار خون و ضربان قلب قبل از القاء بيهوشي و پس از آن هر 15 دقيقه حين عمل تا پايان عمل ثبت مي گرديد. میزان تهوع و استفراغ پس از عمل، گلو درد، سرفه، خشونت صدا در ریکاوری ثبت می گردید. ماسک لارنژيال با کاف پر خارج مي شد. پيامدهاي بيهوشي در ريکاوري توسط فرد غير مطلع از گروهها بررسي مي شد. شدت درد براساس VAS (0= بدون درد، 3-1 درد خفيف، 7-4 درد متوسط و 10-8 درد شديد) سنجيده مي شد. یافته ها تغییرات فشار خون متوسط شریانی و ضربان قلب در دو گروه به لحاظ آماری معنی دار نبودند (P>0.05). ميزان گلودرد در گروه ماسک لارنژيال به طور معني داري کمتر بود(0001/0=p). میزان بروز سرفه در بیمارانی که لوله تراشه داشتند بیشتر از ماسک لارنژیال بود ولی این تفاوت معنی دار نبود(P= 0.498). میزان بروز خشونت صدا در بیمارانی که لوله تراشه داشتند بیشتر از ماسک لارنژیال بود که این تفاوت معنی دار بود(P= 0.014). میزان بروز تهوع در بیمارانی که لوله تراشه داشتند بیشتر از ماسک لارنژیال بود که این تفاوت معنی دار بود(P= 0.008). میزان بروز استفراغ در بیمارانی که لوله تراشه داشتند بیشتر از ماسک لارنژیال بود ولی این تفاوت معنی دار نبود(P= 0.435). نتیجه گیری با توجه به يافته هاي بدست آمده در مطالعه حاضر، بنظر مي رسد ماسک لارنژيال، راه هوايي ايمن و مطمئني را طي بيهوشي عمومي در بيماران تحت جراحي ويترکتومي فراهم مي کند و با ثبات بيشتر هموديناميک و بروز عوارض بسيار کمي همراه است. همچنين ميزان رضايتمندی جراح در گروه ماسک لارنژيال عالی بود. گل واژگان لوله تراشه، ماسک لارنژیال،بیهوشی عمومی، ویترکتومی