بررسی میزان آگاهی پرستاران از آخرین تغییرات احیاء قلبی-ریوی در بیمارستان‌های آموزشی شهر خرم‌آباد در سال 1391 - سپهوند الهام; مهدی‌زاده مجید; امیری سعید; کوگانی‌نژاد حدیث; میرزایی مریم (مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران, 2016)
مقدمه: احیاء قلبی ریوی یک فرایند اساسی برای مقابله با ایست قلبی ریوی است. مهم‌ترین مهارت پرسنل درمانی درحفظ حیات بیماران و مصدومان عملیات احیا قلبی-ریوی CPR) است. به علت اینکه بدون انجام اقدامات احیاء، مرگ مغزی به دنبال کمبود اکسیژن در کمتر از 4 تا 6 دقیقه ایجاد می‌شود، واژه احیاء قلبی ریوی (CPR) به علت اهمیت ویژة احیاء مغز و حفظ کارکرد آن به احیاء قلبی ریوی و مغزی (CPCR) تغییر نام داد. مطالعة حاضر با هدف بررسی میزان آگاهی پرستاران شهر خرم‌آباد تهیه شده است. مواد و روش‌ها: در این پژوهش توصیفی تحلیلی، 160 پرستار شاغل بیمارستان‌های آموزشی شهر خرم‌آباد وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوری داده‌ها یک پرسش‌نامة دوبخشی بود. سطح اگاهی پرستاران با استفاده از پرسش‌نامه در چهار سطح عالی، خوب، متوسط و ضعیف بررسی شد. در پایان داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخة 16 و آمار توصیفی و تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: تعداد 160 پرستار با محدودة سنی 50-22 و میانگین سنی 2/29 سال در مطالعه شرکت کردند. 6/25% نمونه‌ها مرد و 4/74% زن بودند. میانگین و انحراف معیار میزان آگاهی پرستاران 6/5±3/23 با طیف 6-37 بود. سطح آگاهی 5/7% افراد در حد عالی، 4/64% در حد خوب، 3/26% در حد متوسط و 3/1% در حد ضعیف بود. سطح آگاهی پرستاران در مورد کاربرد LMA و کامبی تیوب رضایت‌بخش نبود. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این مطالعه باید در مورد تازه‌های احیاء قلبی ریوی از جمله اصول شروع و خاتمة CPR، کاربرد LMA و کامبی تیوب، شوک‌درمانی و چگونگی استفاده از AED، تزریق داخل استخوانی و القاء هیپوترمی آموزش‌های لازم به پرستاران شاغل در بیمارستان‌ها صورت گیرد.