بررسي اثربخشی مهارکنندة آنژیو تانسین قبل از جراحی بای‌پس عروق کرونر بر تغییرات همو-دینامیک و نياز به داروهای وازواکتیو - عبادی احمد; سلطان‌زاده منصور; نسیون‌پور شعله; آخوندزاده رضا; عطاریان منصوره (مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت‌های ویژه ایران, 2016)
مقدمه: براساس نظریات قبلی مبنی بر اینکه داروهای ضد فشارخون باید قبل از عمل قطع شود، امروزه پذیرفته شده که داروهایی به صورت مؤثر فشار خون سیستمیک را در افراد درمان شده کنترل می‌کنند تا از کنترل مطلوب دارویی فشار خون سیستمیک اطمینان حاصل گردد؛ لذا در اين مطالعه اثربخشی مهارکنندة آنژیوتانسین[1] قبل از جراحی بای پس عروق کرونر[2] روی تغییرات همودینامیک مورد بررسي قرار مي‌گيرد. مواد و روش‌ها: در این پژوهش 54 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی از بیماران بستری در بخش جراحی قلب بیمارستان گلستان اهواز انتخاب گردیدند. بیماران به دو گروه 27 نفره تقسیم شدند. گروه اول براي كنترل فشار خون از مهارکنندة آنژیوتانسین استفاده نكردند ليكن در گروه دوم این مهارکننده مورد استفاده قرار گرفت. در این گروه‌ها میزان نیاز بیماران به داروهای وازواکتیو و اثربخشي مهارکنندة آنژیوتانسین در میزان هیپوتنشن قبل، حین و بعد از عمل و همچنین میزان نیاز به داروهای وازوپرسور مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: بين دوگروه آزمايش و كنترل از نظر خصوصيات دموگرافيك مانند سن، جنس، وزن و همچنين تغييرات هموديناميكدرصد اکسیژن خون شریانی و پالس ریت قبل، حين و بعد از عمل تفاوت معني‌داري وجود نداشت اما از نظر تغييرات فشار خون حداقل و حداکثر در مقاطع زماني مختلف داراي تفاوت معني‌داري بود. نتیجه‌گیری:استفاده از داروهاي مهار كنندة آنژیوتانسین مي‌تواند به طور مؤثري باعث کاهش فشار خون قبل، حين و بعد از عمل باي پس عروق كرونر در بيماران گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل باي پس عروق كرونر شود.