ارتباط بین اخلاق کار اسلامی و هوش معنوی با کیفیت زندگی کاری اساتید (مطالعه موردی: اعضای هیأت‌علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان) - قشقایی‌زاده, نصراله (مجله اخلاق زیستی- علمی پژوهشی, 2019)
زمینه و هدف: كيفيت زندگي يك مفهوم ذهني و چندبعدي است كه در سال‌هاي اخير مورد توجه محققان علوم انساني قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین اخلاق کار اسلامی و هوش معنوی با کیفیت زندگی کاری در بین اعضای هیأت‌علمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان انجام شده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی ـ همبستگی بود. جامعه آماری شامل اعضای هیأت‌علمی تمام وقت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان، در نیم‌سال دوم سال 97-1396 بودند که همه آن‌ها به صورت تمام‌شماری وارد مطالعه شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های کیفیت زندگی کاری Walton، اخلاق کار اسلامی Ali و هوش معنوی سهرابی و ناصری استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌ها همبستگی پیرسون و رگرسیون، و نرم‌افزار SPSS 22 انجام گرفت. یافته‌ها: بین اخلاق کار اسلامی و هوش معنوی (ابعاد خودآگاهی متعالی، شکیبایی، بخشش) با کیفیت زندگی کاری اساتید رابطه مثبت معنی‌داری وجود داشت (p<0/05). آزمون رگرسیون نشان داد که متغیرهای اخلاق کار اسلامی با ضریب بتای 0/40، بعد خودآگاهی متعالی با ضریب بتای 0/33 و شکیبایی با ضریب بتای 0/17 به ترتیب توان پیش‌بینی کیفیت زندگی کاری اساتید را داشتند. متغیرهای تحقیق در مجموع 50‌% از تغییرات کیفیت زندگی کاری را تبیین نمودند. نتیجه‌گیری: بنابر یافته‌های تحقیق توصیه می‌گردد، مسؤولین با استقرار فضای کاری اخلاقی و ترغیب کارکنان به انجام فعالیت‌های شغلی مبتنی بر آموزه‌های اسلامی و همچنین همسوسازي ارزش‌ها با رسالت سازمانی دانشگاه، زمینه ارتقای کیفیت زندگی کاری اعضای هیأت‌علمی را فراهم آورند.