تأثیر مدل درمان مبتنی بر رعایت کرامت انسانی بر حس کرامت بیماران همودیالیزی: یک مطالعه کارآزمایی بالینی - مشایخی ساردو عادله; برهانی فریبا; عباس زاده عباس (مجله اخلاق زیستی- علمی پژوهشی, 2016)
زمینه و هدف: همودیالیز به عنوان درمانی برای بیماران با نارسایی مزمن کلیوی، فرایندی استرس زاست که حس کرامت این بیماران را مورد تهدید قرار می‌دهد. این مطالعه با هدف تأثیر مدل درمان کرامت انسانی بر حس کرامت بیماران بخش همودیالیز انجام شده است. مواد و روش‌ها: مطالعه یک کارآزمایی بالینی است که بر روی 42 بیمار همودیالیزی بیمارستان امام خمینی جیرفت در سال 1391 انجام شد، بیماران به طور تصادفی ساده به دو گروه آزمون و کنترل تقسیم‌بندی شدند. پس از کسب رضایت آگاهانه، فرم مشخصات دموگرافیک پرسشنامه کرامت بیماران تکمیل گردید. برای گروه آزمون درمان مبتنی بر مدل کرامت انسانی برحسب برنامه تنظیمی همودیالیز بیماران، با مراجعه به بخش و پس از کسب رضایت، به مدت 3 روز (روز اول، سه روز بعد، یک هفته بعد)، روزانه 60-30 دقیقه در بالین آن‌ها، انجام گردید. بعداز اتمام دوره درمان مجدداً پرسشنامه برای گروه آزمون و پس از همین دوره زمانی برای گروه کنترل پر شد، سپس داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماری 19 spss تجزیه و تحلیل شد. نتایج: تجزیه و تحلیل داده‌ها در مقایسه پس آزمون درگروه آزمایش، میانگین امتیازات حس کرامت را ( 19/37 ±72/12) نشان داد. بين میانگین حس کرامت بیماران در گروه‌های آزمون و کنترل در پیش آزمون تفاوت معني‌داري وجود نداشت (p0.05) و قبل از اجرای مدل تقریباً هر دو گروه یکسان بوده‌اند اما بين میانگین حس کرامت بیماران در گروه‌های آزمون و کنترل در پس آزمون تفاوت معني‌داري وجود داشت (p0.05). بین سن، جنسیت، وضعیت تأهل، میزان تحصیلات و وضعیت اشتغال و مدت زمان تشخیص نارسایی کلیه با حس کرامت انسانی بیماران بعد از اجرای مدل در گروه آزمون رابطه معنی داری وجود ندارد. نتيجه‌گيري: درمان مبتنی بر رعایت کرامت انسانی بر افزایش حس کرامت بیماران بخش همودیالیز تأثیر دارد. لذا پیشنهاد می‌شود تمهیداتی برای اجرای مدل در این بیماران اندیشیده شود.