اثر سلامت معنوی بر فرسودگی تحصیلی با نقش میانجی امید به زندگی - رجبی‌پور میبدی علیرضا; دوست حسینی فهیمه (مجله اخلاق زیستی- علمی پژوهشی, 2018)
زمینه و هدف: سلامت معنوی ابعاد مختلف زندگی را با یکدیگر هماهنگ کرده و کارکرد روانی و سازگاری را تقویت می‌کند. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثر سلامت معنوی بر فرسودگی تحصیلی با نقش میانجی امید به زندگی انجام شده است. مواد و روش‌ها: پژوهش توصیفی ـ همبستگی حاضر روی دانشجویان دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری دانشگاه یزد انجام گرفت. حجم نمونه با استفاده از جدول کرجسی و مورگان 313 نفر برآورد گردید. نمونه‌گیری به روش دسترس انجام شد. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های فرسودگی تحصیلی Maslach، سلامت معنوی Ellison & Paloutzian و امید به زندگی اشنایدر استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS 23 و جهت ارزیابی فرضیه‌ها و نیز تأیید مدل مفهومی پیشنهادی از نرم‌افزار لیزرل استفاده گردید. یافته‌ها: سلامت معنوی تأثیر معنی‌داری بر امید به زندگی داشت (P<0/05). همچنین امید به زندگی تأثیر معنی‌داری بر فرسودگی تحصیلی داشت (P<0/05). تأثیر مستقیم سلامت معنوی بر فرسودگی شغلی مشاهده نشد، اما تأثیر سلامت معنوی بر فرسودگی شغلی با میانجی‌گری امید به زندگی معنی‌دار بود (P<0/05). نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که با افزایش سلامت معنوی دانشجویان، امید به زندگی بیشتر و در پی آن فرسودگی تحصیلی کاهش می‌یابد. توصیه می‌گردد برای افزایش امید به زندگی و کاهش فرسودگی تحصیلی دانشجویان، دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی در جهت ارتقای سطح سلامت معنوی دانشجویان برنامه‌ریزی نموده و نیز با بهبود محیط دانشگاه، زمینه‌ها و عوامل مؤثر در ایجاد فرسودگی تحصیلی را به حداقل برسانند.