ارتباط بین هوش معنوی و فرهنگ تیمی با اخلاق ورزشی در بازیكنان تیم‌های ورزشی - برقی مقدم جعفر; رسولی سوسن; نکوفر مهدی (مجله اخلاق زیستی- علمی پژوهشی, 2018)
زمینه و هدف: هوش معنوی با اخلاق و فرهنگ تیمی در تعامل است. تحقیق حاضر با هدف تعیین ارتباط بین هوش معنوی و فرهنگ تیمی با اخلاق ورزشی در میان بازیكنان تیم‌های ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز انجام شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی ـ همبستگی، جامعه آماری شامل بازیكنان تیم‌های ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز به تعداد 182 نفر در سال 1394 بود که به سبب محدودیت جامعه نمونه آماری، به صورت تمام شماری انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامه هوش معنوی King و DeCicco (2009 م.)، پرسشنامه فرهنگ تیمی Denison (2000 م.) و پرسشنامه اخلاق ورزشی طالبیان‌نیا و همكاران (1387 ش.) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها، از آزمون‌های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی استفاده شد. یافته‌ها: بین هوش معنوی (p=0/001) و فرهنگ تیمی (p=0/001) با اخلاق ورزشی بازیكنان ارتباط معنی‌داری وجود داشت. همچنین بین مؤلفه‌های هوش معنوی و مؤلفه‌های فرهنگ تیمی با اخلاق ورزشی ارتباط معنی‌داری وجود داشت (p<0/05). آزمون رگرسیون چندمتغیره نشان داد كه از میان مؤلفه‌های هوش معنوی، مؤلفه آگاهی متعالی به میزان 9/8 درصد تغییرات اخلاق ورزشی را پیش‌بینی می‌کند و از میان مؤلفه‌های فرهنگ تیمی، مؤلفه درگیرشدن در کار، توانست 11/6 درصد از تغییرات اخلاق ورزشی را پیش‌بینی نماید. نتیجه‌گیری: پیشنهاد می‌شود، مربیان تیم‌ها، معنویت و اخلاق ورزشی را در میان بازیكنان و محیط‌های ورزشی ترویج داده و با ایجاد جو اخلاقی مناسب در باشگاه‌های ورزشی، باعث شوند تا بازیكنان حمایت مدیران را احساس نموده و رفتار تیمی را ارتقا دهند.