بررسی نقش عوامل خطر انسانی در شدت سوانح ترافیکی در راه های درون و برون شهری کشور

محمود بختیاری--- مرکز تحقیقات ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت‌ها علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران,
حمید سوری--- مرکز تحقیقات ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت‌ها علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران,
الهه عینی--- مرکز تحقیقات ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت‌ها علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران,
مسعود صالحی--- گروه آمار و ریاضی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران,
محمد رضا مهماندار--- پلیس راهور ناجا، مرکز تحقیقات راهور

چکیده


84

سابقه و هدف: مطالعه حاضر با هدف تعیین نقش عوامل انسانی در ایجاد سوانح ترافیکی در محورهای درون شهری و برون شهری کشور انجام شده است.

روش بررسی: اطلاعات کلیه افراد آسیب­دیده در اثر حوادث ترافیکی به صورت سرشماری، ثبت شده (فرم‌های کام 114) در سیستم (فاوا)، که شامل 592168 نفر بودند بررسی شدند. عوامل خطر انسانی منجر به حوادث ترافیکی تعیین و نسبت شانس (Odds ratio) هر یک از عوامل خطر در رخداد حوادث ترافیکی با استفاده از مدل رگرسیونی با شانس‌های متناسب و تعدیل عوامل مداخله­گر احتمالی مانند سن، و جنسیت و وضعیت روشنایی در راه های درون و برون­شهری برآورد شد.

یافته‌ها: میانگین و انحراف معیار سنی در جامعه مورد بررسی 0/14 ±1/34 سال بود. در بین عوامل انسانی دخیل در سوانح ترافیکی بالاترین درصد به بی­توجهی به مقررات به میزان 9/69 درصد اختصاص داشت. نسبت شانس قرار گرفتن در یکی از طبقات جرح یا فوت در محورهای درون شهری برای افرادی که مصرف مشروبات الکلی داشته‌اند 5/6 برابر همین مقدار برای افرادی بوده که این عامل خطر را نداشته‌اند (65/8 -88/ 4 CI: و 5/6. (OR= همچنین در محورهای برون­شهری نیز بالاترین نسبت شانس را در بین دیگر نسبت‌ها) 29/3 – 22/1 CI:و 73/1 (OR= به خود اختصاص داد.

نتیجه‌گیری: با اینکه مصرف نوشیدنی‌های الکلی بیشترین تأثیر را بر شدت حوادث ترافیکی رخ داده­شده را دارد اما با توجه به شیوع کم این عامل و در نتیجه خطر قابل انتساب کمتر نسبت به دیگر عوامل، به نظر می‌رسد بهتر است برنامه‌های پیشگیری را بیشتر متمرکز بر عوامل با شیوع بالا مانند بی­توجهی به مقررات و عجله و شتاب بی­مورد نمود.

 


موضوع


سوانح ترافیکی، عوامل انسانی، جرحی، خسارتی، فوتی

تمام متن:

PDF (English)

1330

مراجع


Al-Ghamdi AS. Pedestrian–vehicle crashes and analytical techniques for stratified contingency tables. Accident Analysis & Prevention. 2002;34(2):205-14.

Rosman DL. The Western Australian Road Injury Database (1987–1996):: ten years of linked police, hospital and death records of road crashes and injuries. Accident Analysis & Prevention. 2001;33(1):81-8.

Nantulya VM, Reich MR. The neglected epidemic: road traffic injuries in developing countries. BMJ: British Medical Journal. 2002;324(7346):1139.

Ameratunga S, Hijar M, Norton R. Road-traffic injuries: confronting disparities to address a global-health problem. The Lancet. 2006;367(9521):1533-40.

Kopits E, Cropper M. Traffic fatalities and economic growth Washington, DC:World BankJune 2006; Available from: http://www.ntl.bts.gov/ lib/24000/24400/24490/25935_wps3035.pdf. Last accessed.

Montazeri A. Road-traffic-related mortality in Iran: a descriptive study. Public Health. 2004;118(2):110-3.

Akbari M, Naghavi M, Soori H. Epidemiology of deaths from injuries in the Islamic Republic of Iran. Eastern Mediterranean Health Journal. 2006;12(3/4):382.

Naghavi M, Abolhasani F, Pormalek F, Jafari N. Burden of diseasese and damages in Iran in 2003. Iranian Journal of Epidemiology. 2008;4:1-19.

PERRY AR, BALDWIN DA. Further evidence of associations of type A personality scores and driving-related attitudes and behaviors. Perceptual and motor skills. 2000;91(1):147-54.

Clarke S, Robertson I. A meta‐analytic review of the Big Five personality factors and accident involvement in occupational and non‐occupational settings. Journal of Occupational and Organizational Psychology. 2005;78(3):355-76.

Peden M, Scurfield R, Sleet D, Mohan D, Hyder AA, Jarawan E, et al. World report on road traffic injury prevention. World Health Organization Geneva; 2004.

Nikzad F. The rate of road traffic injuries and its damge in Iran. Rahvar research center of NAJA. 2006.

Hingson R, Heeren T, Winter M, Wechsler H. Magnitude of alcohol-related mortality and morbidity among US college students ages 18–24: Changes from 1998 to 2001. Public Health. 2005;26.

Robb G, Sultana S, Ameratunga S, Jackson R. A systematic review of epidemiological studies investigating risk factors forwork-related road traffic crashes and injuries. Injury prevention. 2008;14(1):51-8.

Valent F, Schiava F, Savonitto C, Gallo T, Brusaferro S, Barbone F. Risk factors for fatal road traffic accidents in Udine, Italy. Accident Analysis & Prevention. 2002;34(1):71-84.

Bendak S. Seat belt utilization in Saudi Arabia and its impact on road accident injuries. Accident Analysis & Prevention. 2005;37(2):367-71.

Hı́jar M, Carrillo C, Flores M, Anaya R, Lopez V. Risk factors in highway traffic accidents: a case control study. Accident Analysis & Prevention. 2000;32(5):703-9.

Hasselberg M, Laflamme L. Socioeconomic background and road traffic injuries: a study of young car drivers in Sweden. Traffic injury prevention. 2003;4(3):249-54.

Vorko-Jović A, Kern J, Biloglav Z. Risk factors in urban road traffic accidents. Journal of Safety Research. 2006;37(1):93-8.

Stutts JC, Reinfurt DW, Staplin L, Rodgman EA. The role of driver distraction in traffic crashes: AAA Foundation for Traffic Safety Washington, DC; 2001.

Valent F, Schiava F, Savonitto C, Gallo T, Brusaferro S, Barbone F. Risk factors for fatal road traffic accidents in Udine, Italy. Accident Analysis & Prevention. 2002;34(1):71-84.

Mishra B, Sinha ND, Sukhla S, Sinha A. Epidemiological study of road traffic accident cases from Western Nepal. Indian journal of community medicine: official publication of Indian Association of Preventive & Social Medicine. 2010;35(1):115.

Sagberg F. Road accidents caused by drivers falling asleep. Accident Analysis & Prevention. 1999;31(6):639-49.