تمایز دانشجویان با هوش اخلاقی بالا و پایین بر اساس هوش اجتماعی و رفتارهای پرخطر

آرش شهبازیان خونیق--- کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. (نویسنده مسؤول),
امید حسنی--- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

چکیده


83

زمینه و هدف: هوش اخلاقی برای موفقیت مداوم سازمانی و شخصی ضروری است. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش هوش اجتماعی و رفتارهای پرخطر در تمایزگذاری دانشجویان با هوش اخلاقی بالا و پایین انجام شد.

مواد و روش‌ها: روش پژوهش حاضر از نوع علّی مقایسه‌ای بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دختر و پسر دانشگاه علوم پزشکی کردستان در سال تحصیلی 96-1395 بودند که بر اساس جدول کرجسی و مورگان 383 نفر از آن‌ها با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های هوش اخلاقی دانشجویان Lennick و Kiel (2011 م.)، هوش اجتماعی Tromso (2001 م.) و رفتارهای پرخطر جوانان (1390 ش.) استفاده گردید که تمامی ابزارها از روایی و پایایی مطلوبی برخوردار بودند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌ تجزیه تابع تشخیص تحلیل شد.

ملاحظات اخلاقی: رضایت شفاهی شرکت‌کنندگان برای شرکت در پژوهش کسب ‌شده و درباره بی‌نامی پرسشنامه‌ها و محرمانگی اطلاعات به آنان اطمینان خاطر داده شد.

یافته‌ها: نتایج تجزیه تابع تشخیص نشان داد که هوش اجتماعی و گرایش به مواد مخدر و روان‌گردان دارای بالاترین توان در تمایزگذاری بین دو گروه از دانشجویان با هوش اخلاقی بالا و پایین بودند. مؤلفه‌های بعدی متمایزکننده گروه‌ها به ترتیب گرایش به رانندگی خطرناک، گرایش به خشونت، گرایش به سیگار و گرایش به الکل بودند. همچنین اکثر دانشجویان با هوش اخلاقی بالا با بالاترین درصد تشخیص (91/5 درصد) به ‌درستی از دیگر دانشجویان متمایز شده‌ بودند و 91/2 درصد از افراد دو گروه طبق تابع به ‌دست‌آمده به ‌طور صحیح مجدداً طبقه‌بندی ‌شده بودند.

نتیجه‌گیری: هوش اجتماعی و رفتارهای پرخطر تعیین‌کننده‌های مهمی در تمایزگذاری بین دانشجویان با هوش اخلاقی بالا و پایین هستند. بنابراین در هر گونه برنامه‌ریزی برای پژوهش و اصلاح امور، باید به هوش اجتماعی و رفتارهای پرخطر توجه ویژه داشت.


موضوع


هوش اخلاقی؛ هوش اجتماعی؛ رفتارهای پرخطر

تمام متن:

PDF

52

مراجع


Rafhati SH, Rezhe N, Ahmadivash TM, Davati A. Ethical intelligence of medical students of medical sciences universities of Tehran. Med Ethics J 2014; 7(27): 71-91. [Persian]

Olusola OI, Ajayi OS. Moral Intelligence: An Antidote to Examination Malpractices in Nigerian Schools. Educat Res J 2015; 3(2): 32-38.

Turner N, Barling J, Epitropaki O, Butcher V, Milner C. Transformational leadership and moral reasoning. Applied Psychology J 2002; 87(2): 304-331.

Borba M. The step by step plan to building moral intelligence, nurturing kid’s hearts and souls. San Francisco: National Educator Awards, National Council of Self Steam. 2005. p.1-25.

Clarken RH. Moral Intelligence in the Schools. Online Submission; 2009. Available at: https://eric.ed.gov/? id=ED508485

Dinorcia V. Drawn on moral intelligence. Online Submission; 2010. Available at: http://www.Dinorcia.Net/ pdfs/Dinor-CiaDerwinon moral.intelligence.

Lennick D, Kiel F. Moral intelligence 2.0: Enhancing business performance and leadership success in turbulent times. New Jersey: Pearson Prentice Hall; 2011.

Tanner C, Christen M. Moral intelligence - A framework for understanding moral competences. In Empirically informed ethics: Morality between facts and norms. New York: Springer International Publishing; 2014. p.119-136.

Shalibaf A. A view of problems and practical pattern of promotion of ethics in educational organizations. Ethics in Sci Technol 2009; 4(1-2): 93-103. [Persian]

Ngammuk P. A study of and fundamental moral characteristics among thai undergraduate students. Honolulu: Hawaii International Conference on Education 9th Annual Conference; 2011.

Al-Hussami M, Hayajneh F, Abdalkader RH, Mahadeen AI. The effects of undergraduate nursing studentefaculty interaction outside the classroom on college grade point average. Nurse Education in Practice J 2001; 11(5): 320-326.

Baron J. Why a theory of social intelligence needs a theory of character. Social Intelligence and Cognitive Assessments of Personality: Advances in Social Cognition 2013; 2: 61-70.

Gardner H. The theory of multiple intelligences. Annals of Dyslexia 1987; 37(1): 19-35.

Buzan T. The Power of Social Intelligence. New York: Perfect Pound Publisher; 2002.

Howe D. Empathy, social intelligence and relationship-based social work. Zeszyty Pracy Socjalnej 2017; 2017(numer 1): 1-2.

Silvera D, Martinussen M, Dahl TI. The Tromso Social Intelligence Scale, a self‐report measure of social intelligence. Psychology J 2001; 42(4): 313-319.

Gini G. Social cognition and moral cognition in bullying: What's wrong?. Aggressive Behavior 2006; 32(6): 528-539.

Sobhaninejad M, Youzbashi A. Emotional Intelligence and Management in Organization. Tehran: Yastaroon Publication; 2008. [Persian]

Rezayi A. The Factor Structure and Reliability of the Persian Version of the Trumsu Social Intelligence Scale in the Students' Society. Psychology J 2010; 5(20): 70-87. [Persian]

Arasteh H, Azizishamami M, Jafarirad A, Mohamadijozani Z. A Study of the moral Intelligence of Students. Culture Strategy J 2010; 3(10-11): 201-214. [Persian]

Amini M, Rahimi H. A Study of the moral Intelligence of Students at Kashan University of Technology. Engineering Education J 2015; 17(66): 1-16. [Persian]

Ghafari M, Hajluo N, Bayrami SH. The study of the relationship between social and moral intelligence with educational performance of medical students of Maragheh and Bonab. Nursing education J 2015; 4(3): 48-55. [Persian]

Bayrami SH. The Relationship between moral Intelligence, Spiritual Intelligence, Social Intelligence and Emotional Intelligence of Maragheh Students. Qom: Second National Conference on Modern Research in Humanities and Social Studies in Iran; 2016. [Persian]

Hale DR, Fitzgerald-Yau N, Viner RM. A systematic review of effective interventions for reducing multiple health risk behaviors in adolescence. Am J Public Health 2014; 104(5): 19-41.

Boyer TW. The development of risk-taking: A multiperspective review. Dev Rev 2006; 26(3): 291-345.

Buelow MT. The Influence of Cognitive, Personality and Social Variables: Predicting Changes in Risky Behaviors over a Two Year Interval. [Dissertation]. St. Louis (MO). Ohio University: College of Arts and Science; 2005.

Greenberger E, McLaughlin CS. Attachment, coping and explanatory Style in late adolescence. Youth Adol 1998; 27(2): 121-139.

McCarthy CJ, Moller NP, Fouladi RT. Continued attachment to parents: Its relationship to affect regulation and perceived stress among college students. Meas Eval Couns Dev 2001; 33(4): 198-212.

Rogers A. Human behavior in the social environment. Abingdon: Routledge; 2013.

Wilson MD, Jorffe A. Adolescent medicine. JAMA 1995; 273(21): 1657-1659.

Ellis BJ, Del Giudice M, Dishion TJ, Figueredo AJ, Gray P, Griskevicius V, et al. The evolutionary basis of risky adolescent behavior: implications for science, policy and practice. Dev Psychol J 2012; 48(3): 598-623.

Kashef Gaskaryi A, Mashayekh M, Hokmi M. Relationship between ethical and emotional self-regulation with risky behaviors in high school girl students. Research and Technology J 2016; 2(5): 28-36. [Persian]

Lando-King E, McRee AL, Gower AL, Shlafer RJ, McMorris BJ, Pettingell S, Sieving RE. Relationships between social-emotional intelligence and sexual risk behaviors in adolescent girls. Sex Research J 2015; 52(7): 835-840.

Hardy SA, Francis SW, Zamboanga BL, Kim SY, Anderson SG, Forthun LF. The roles of identity formation and moral identity in college student mental health, health‐risk behaviors and psychological well‐being. Journal of Clinical Psychology 2013; 69(4): 364-382.

Krejcie RV, Morgan DW. Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement J 1970; 30(3): 607-610.

Mohammadiyan A. Analysis of simple and multiple relationships between moral intelligence and social capital with student responsibility in Kashan University [Master Thesis]. Kashan: Kashan University; 2015. [Persian]

Rostami N. The study of the relationship between social intelligence on the satisfaction of tax collectors in Kermanshah city [Master Thesis]. Kermanshah: Islamic Azad University, Kermanshah Branch; 2014. [Persian]

Zadeh-Mohammadi A, Ahmadabadi Z, Heidari M. Construction and Assessment of Psychometric Features of Iranian Adolescents Risk-Taking Scale. Psychiat Clin Psychol 2011; 3(17): 218-225. [Persian]

Bar-On R, Tranel D, Denburg NL, Bechara A. Emotional and social intelligence: Social Neuroscience: Key Readings. New York: Psychology Press; 2004. p.223.

Craig AB, Brown ER, Upright J, DeRosier ME. Enhancing children’s social emotional functioning through virtual game-based delivery of social skills training. Journal of Child and Family Studies 2016; 25(3): 959-968.

South N. Drugs: control, crime and criminological studies. Oxford: Oxford University Press; 1994. p.393-440.


ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.