نقش بهزیستی معنوی و بهزیستی روانی در پیش‌بینی رفتارهای پرخطر جوانان زندانی شهر زنجان

فاطمه مظفری, مسعود حجازی
11

دیده شده

PDF

چکیده

سابقه و هدف: رفتارهای پرخطر از عوامل مهم گرایش جوانان به بزهکاری و جرم به حساب می‌آید و شناسایی عواملی که بتواند از این رفتارها پیشگیری کند یا آنها را کاهش دهد بسیار مهم است. ازاین‌رو، مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی نقش بهزیستی معنوی و بهزیستی روانی در پیش‌بینی رفتارهای پرخطر زندانیان جوان شهر زنجان صورت گرفته است.

روش کار: روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل تمامی زندانیان جوان 18 تا 35 سال شهر زنجان بود که به تعداد 500 نفر برآورد شد. حجم نمونه نیز با استفاده از روش کوکران به تعداد 220 نفر محاسبه شد. نمونه‌ها با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها نیز پرسش‌نامه‌های استاندارد رفتارهای پرخطر محمدخانی، بهزیستی روانی ریف و بهزیستی معنوی پالوتزین و الیسون بود. برای تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها از جداول و نمودارهای توصیفی و نیز آزمون‌های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. در این پژوهش همه‌ی موارد اخلاقی رعایت شده است و نویسندگان مقاله هیچ‌گونه تضاد منافعی گزارش نکرده‌اند.

یافتهها: بر اساس یافته‌های به‌دست‌آمده، بین متغیّر بهزیستی معنوی و مذهبی با رفتارهای پرخطر و مؤلفه‌های آن (05/0>p)؛ و همچنین بین مؤلفه‌های رشد شخصی، ارتباط مثبت با دیگران و مؤلفه‌ی پذیرش خود با برخی از رفتارهای پرخطر رابطه وجود داشت. نتایج جدول رگرسیون نیز نشان داد که بهزیستی معنوی و مذهبی توان پیش‌بینی و تبیین رفتارهای پرخطر و پرخاشگرانه، رابطه با جنس مخالف، کشیدن سیگار و قلیان، نوشیدنی‌های الکلی و مواد مخدر و روان‌گردان؛ و رابطه‌ی مثبت با دیگران توانایی پیش‌بینی افکار و اقدام به خودکشی را داشت (001/0>P).

نتیجهگیری: بهزیستی معنوی و مذهبی می‌توانند در کاهش رفتارهای پرخطرِ جوانانِ زندانی مؤثر باشند.

استناد مقاله به این صورت است:

Mozaffari F, Hejazi M. The role of Spiritual and Psychological Well-being in Predicting High-risk Behaviors of Young Prisoners in Zanjan. J Res Relig Health. 2019; 5(3): 32- 44. doi: https://doi.org/10.22037/jrrh.v5i3.19791


موضوع

بهزیستی روانی؛ بهزیستی معنوی؛ جوانان زندانی؛ رفتارهای پرخطر

مراجع

Ghasemi Adkan F, Yousefi A, Taghavi Gorji H. Multivariate Analysis of Driving Behaviors in Mashhad Metropolis. Geography Magazine and environmental hazards. 2012;4:65-78.

Aliverdinia A. Studying the Risky Behaviors of Students from a Sociological Perspective. Social Development Quarterly. 2013;7(3):123-51.

Carr-Gregg MR, Enderby KC, Grover SR. Risk-taking behaviour of young women in Australia: screening for health-risk behaviours. Medical journal of Australia. 2003 Jun 16;178(12):601-6.

Chiong AS BB, Johnson VL. Mediators between coping styles and substance uss/intentions in urban, high school freshmen. Journal of Addictive Behaviors. 2010;35(1):57-9.

Markey CN, Markey PM, Tinsley BJ. Personality, puberty, and preadolescent girls’ risky behaviors: Examining the predictive value of the five-factor model of personality. Journal of Research in Personality. 2003 Oct 1;37(5):405-19.

Keyes CL, Ryff CD. Somatization and mental health: a comparative study of the idiom of distress hypothesis. Soc Sci Med. 2003;57(10):1833-45.

Omidvari S. Spiritual Health, Concepts and Challenges. Journal of Interdisciplinary Researches of the Holy Qur'an. 2008;1(1):17-58.

Assarroudi A, Jalilvand MR, Oudi D, Akaberi A. The relationship between spiritual well-being and life satisfaction in the nursing staff of Mashhad Hasheminezhad Hospital (2011). Modern Care Journal (Scientific Quarterly of Birjand Nursing & Midwifery Faculty). 2012;9(2):156-62.

Fry LW. Toward a theory of spiritual leadership. The Leadership Quarterly. 2003;14(6):693-727.

Meraviglia MG. Critical analysis of spirituality and its empirical indicators. Prayer and meaning in life. J Holist Nurs. 1999;17(1):18-33.

Abbasi M, Azizi F, Gooshki ES, Rad MN, Lakeh MA. Conceptual definition and operationalization of spiritual health: A methodological study. Medical Ethics Journal. 2012 Jan 1;6(20):11-44.

Carven R, Hirnle C. Fundamental of nursing: human health and function. 5th ed. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2007. 1382-92.

Adong J, Lindan C, Fatch R, Emenyonu NI, Muyindike WR, Ngabirano C, et al. The Relationship Between Spirituality/Religiousness and Unhealthy Alcohol Use Among HIV-Infected Adults in Southwestern Uganda. AIDS Behav. 2017.

Silfee VJ, Haughton CF, Lemon SC, Lora V, Rosal MC. Spirituality and Physical Activity and Sedentary Behavior among Latino Men and Women in Massachusetts. Ethnicity & Disease. 2017;27(1):3-10.

Watkins TL, Simpson C, Cofield SS, Davies S, Kohler C, Usdan S. The relationship between HIV risk, high-risk behavior, religiosity, and spirituality among Black men who have sex with men (MSM): An exploratory study. Journal of religion and health. 2016 Apr 1;55(2):535-48.

Ghaferi HA, Bond C, Matheson C. Does the biopsychosocial-spiritual model of addiction apply in an Islamic context? A qualitative study of Jordanian addicts in treatment. Drug Alcohol Depend. 2017;172:14-20.

Nouruzi K, Amiri Majd M. Relationship of High Risk Behaviors and Negative Life Events with Mental Health of Female Students in High Schools. Iranian Journal of Public Health. 2016;45(6):833-4.

Houshyar J. Comparison of spiritual well-being, psychological well-being and family efficacy among students and students. Psychology and Religion. 2015;8(3):71-92.

Mohammadkhani S. Psychosocial empowerment of students in Tehran schools. In: Iran CHatUNOoDaCi, editor. Tehran2016.

Hammermeister J, Flint M, El-Alayli A, Ridnour H, Peterson M. Gender differences in spiritual well-being: Are females more spiritually-well than males?2005. p 80-4.

Bayani AA. Relationship of Dimensions of Psychological Well-Being and General Health Among Students of Islamic Azad University, Azadshahr Branch. Knowledge & Research in Applied Psychology. 2009;0(35):153-64.

Khanna S, Greyson B. Near-death experiences and spiritual well-being. J Relig Health. 2014;53(6):1605-15.

Masten AS, Best KM, Garmezy N. Resilience and development: Contributions from the study of children who overcome adversity. Development and Psychopathology. 1990;2(4):425-44.




DOI: https://doi.org/10.22037/jrrh.v5i3.19791

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.