گزارش82 مورد شکایت پزشکی از متخصصین طب اورژانس؛ یک مطالعه موردی

Masoumeh Pourali, Majid Shojaee, Afshin Amini, Hosein Alimohammadi, Hamidreza Hatamabadi
249

دیده شده


چکیده

مقدمه: افزایش خطاهای پزشکی به یک نگرانی عمومی در میان سیاستگزاران سلامت تبدیل شده است. با توجه به اهمیت آگاهی از علل وقوع خطا های پزشکی و پیشگیری از تداوم آنها، این مطالعه به گزارش توصیفی 82 مورد شکایت پزشکی متخصصین طب اورژانس پرداخته است. روش کار: مطالعه حاضر از نوع گزارش موارد بوده و به گزارش توصیفی از 82 مورد شکایات پزشکی صورت گرفته از  متخصصین طب اورژانس، نتیجه نهایی شکایت، پیامد نهایی بیمار، نوع خطای منجر به قصور، مدت زمان کامل رسیدگی به شکایت و رای نهایی کمیسیون پزشکی پرداخته است. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه بدون نام و به صورت خود اظهاری افراد مورد مطالعه جمع آوری شده است. يافته ها: داده های مربوط به 82 فقره شکایت پزشکی از متخصصین طب اورژانس جمع آوری گردید. میانگین سنی پزشکان برابر 5/7 ± 37/3 سال بود (89/2 درصد مرد). از کل 82 مورد شکایت پزشکی صورت گرفته در نهایت در 53 (63/8 درصد) مورد قصور پزشکی رخ داده بود. شیوع شکایت پزشکی در شیفت شب به طور معنی داری بیشتر از عصر (0/02=p) و صبح (0/01=p) بود. بیشترین علت قصور با فراوانی 27 مورد (50/9 درصد) خطای انسانی گزارش گردید (0/001>p). در بین خطاهای انسانی، خطا در تشخیص (48/2 درصد) و خطا در درمان (33/3 درصد) مهمترین علل را به خود اختصاص دادند. خطاهای پزشک منجر به مرگ 28 (8/52 درصد) بیمار و صدمه جدی در 6 (11/3 درصد) بیمار شده بود (0/001>p). نتيجه گيری: شیوع قصور پزشکی در مطالعه حاضر 63/85 درصد بدست آمد. بیشتر این خطاهای پزشکی در شیفت شب رخ داده بود. خطای انسانی با شیوع 50/9 درصدی اصلی ترین عامل بروز قصور پزشکی بود. در بین خطاهای انسانی، خطا در تشخیص و خطا در درمان بیشترین فراوانی را به خود اختصاص داده بود. این خطاها نهایتا منجر به مرگ 52/8 درصد بیماران و صدمه جدی 11/3 درصد آنان گردیده بود.

موضوع

قصور پزشکی؛ خطاهای پزشکی؛ پزشکان طب اورژانس

مراجع

Hawkins JL, Koonin LM, Palmer SK, Gibbs CP. Anesthesia-related deaths during obstetric delivery in the United States, 1979-1990. Anesthesiology. 1997;86(2):277-84.

Jena AB, Chandra A, Lakdawalla D, Seabury S. Outcomes of medical malpractice litigation against US physicians. Arch Intern Med. 2012;172(11):892-4.

Haghshenas MR, Amiri AA, Vahidshahi K, et al. The Frequency of Malpractice Lawsuits Referred to Forensic Medicine Department and Medical Council. J Mazand Univ Med Sci 2012;22(86):244-51. [Persian].

Siabani S, Alipour AA, Siabani H, Rezaei M, Daniali S. A survey of complaints against physicians reviewed at Kermanshah. J Kermanshah Uni Med Sci. 2009;13(1):74-83 [Persian].

Studdert DM, Mello MM, Gawande AA, et al. Claims, errors, and compensation payments in medical malpractice litigation. N Engl J Med. 2006;354(19):2024-33.

Danzon PM. Medical malpractice: theory, evidence, and public policy: Harvard University Press; 1985. p. 203.

Mello MM, Studdert DM, Brennan TA. The new medical malpractice crisis. N Engl J Med. 2003;348.

Baratloo A, Maleki M. Description of a Working Day as a Senior Emergency Medicine Resident; Burning Candle at Both Ends! Emergency. 2015;3:[In press].

Alavi-Moghaddam M, Forouzanfar R, Alamdari S, et al. Application of Queuing Analytic Theory to Decrease Waiting Times in Emergency Department: Does it Make Sense? Arch Trauma Res. 2012;1(3):101-7.

Sabzghabaie A, Kondori A, Shojaee M, Hatamabadi H, Amini A. Hospital safety in hospitals affiliated with Shahid Beheshti University of Medical Sciences in 2011-13. Pajoohandeh Journal. 2013;18(2):83-7. [Persian].

Sadr SS, Ghadyani MH, Avish S, Ramim T. Medical malpractice frequency in the psychiatric field, in Medical Coun-cil of Iran, from 2001 to 2010: a brief report. Tehran Uni Med J. 2014;72(5):329-4. [In press].

Sadr SS, Ghadyani MH, Bagher Zadeh AA. Assessment of records of complaints from medical malpractice in the field of orthopedic, in the coroner’s Office of Forensic Medicine, province of Tehran, during 1988 to 2003. SJFM. 2007;13(2):78-86.

Schlechtriemen T, Armbruster W, Adler J, et al. The challenge of emergency physician services. Further training concept for a demanding field of medical activity. Notfall Rettungsmedizin. 2014;17(1):39-45.

Rosen P. Emergency medicine: concepts and clinical practice. Chicago: CV Mosby; 1998. p. 82.

Akhlaghi M, Toufighi ZH, Samadi F. Analysis of medical malpractice complaints in gynecology and obstetric reffered to the medical commission of lmo in tehran from 2001-2002; causes & preventative resolutions. Scientif J Forensic Med. 2004;10:70-4. [Persian].

Haghshenas MR, Vahidshahi K, Amiri A, et al. Study the frequency of malpractice lawsuits referred to forensic medicine department and medical council, Sari, 2006-2011. J Mazandaran Univ Med Sci. 2012;21(86):253-60. [Persian].

Tofighi H, Shirzad J, Ghadi Pasha M. Survey on medical errors reduced to death referred the commission of national legal medicine center from 1995 to 1999. Forensic Med. 2002;8(27):5-8.

Adibzadeh A, Ghadi PM, Pour AA, Nakhaei N, Samadi RB, Bastani M. A study on medical malpractices ending to death and disability referred to kerman medical council’s medical malpractices commission. 2012;6:141-54 [Persian].




DOI: https://doi.org/10.22037/ijem.v2i3.9297

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.

نظرات در مورد مقاله

دیدن تمام نظرات
 |  افزودن نظر