همه گیر شناسی حیوان گزیدگی در شهرستان رشت، استان گیلان، سال 1391

Behzad Zohrevandi, Payman Asadi, Vahid Monsef Kasmaie, Hosna Tajik, Masoome Sadat Fatemi
293

دیده شده


چکیده

مقدمه: حیوان گزیدگی همچنان به عنوان یکی از معضلات مهم بهداشتی در ایران و سایر کشورهای جهان مطرح است. علیرغم پیشرفت های گسترده ای که در امر پیشگیری و درمان حاصل شده است، موارد حیوان گزیدگی هنوز از روند رو به رشدی برخوردار است. طبق برآوردهای سازمان بهداشت جهانی سالانه بیش از ده میلیون نفر در مناطق مختلف دنیا به دنبال گزیدگی، تحت درمان قرار می گیرند. با توجه به اهمیت عوارض ایجاد شده توسط حیوان گزیدگی و در عین حال قابل پیشگیری بودن آنها در این مطالعه بر آن شدیم تا به بررسی اپیدمیولوژی موارد حیوان گزیدگی در شهرستان رشت در سال 1391 بپردازیم. روش کار: این مطالعه به صورت گذشته نگر و مقطعی می باشد. داده های مرتبط با کلیه موارد حیوان گزیدگی در شهرستان رشت در سال 1391 بر اساس اطلاعات موجود در دفاتر ثبت موارد حیوان گزیدگی شهرستان جمع آوری گردید. برای تمامی بیماران چک لیستی شامل سن، جنس، شغل، نوع حیوان، وضعیت حیوان، محل سکونت، عضو گاز گرفته شده، فصل گزش و نوع زخم تکمیل گردید. يافته ها: در مجموع 1014 مورد حیوان گزیدگی گزارش گردید (72/5 درصد مرد). میانگین سنی افراد مورد مطالعه 17/81±33/63 سال بود. بیشترین موارد حیوان گزیدگی مربوط به سگ (79/2درصد)، حیوانات اهلی (88/3) و در محیط های روستایی (61/3 درصد) بود. بیشترین عضو گزیده شده دست (55/2 درصد)، بیشرین فصل بروز حادثه بهار (29/8 درصد) و بیشترین نوع زخم از نوع سطحی (64/3 درصد) بود. افرادی که از ناحیه سر و صورت دچار گزش شده اند به طور معنا داری کم سن تر از افرادی بودندکه از ناحیه دست یا پا دچار آسیب شده بودند (0/001=p). همچنین افرادی که توسط سایر حیوانات به جزء سگ و گربه دچار گزش شده بودند به طور معنی داری کم سن تر بودند (0/002=p). نتيجه گيری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر بیشتر موارد حیوان گزیدگی در شهرستان رشت استان گلستان در فصل بهار، توسط سگ های اهلی، در مردان روستایی، بصورت سطحی و در گروه سنی 20 تا 29 اتفاق می افتد. فراوانی حیوان گزیدگی با جنس، سن و محل سکونت ارتباط داشته و هنوز یکی از مشکلات مهم بهداشت عمومی است که فعالیت های آموزشی می تواند نقش به سزایی در کنترل آن داشته باشد.


کلید واژه‌ها

گزش و نیش زدن؛ هاری؛ اپیدمیولوژی؛ حیوان اهلی؛ حیوان وحشی

مراجع

Jaindl M, Grunauer J, Platzer P, et al. The management of bite wounds in children--a retrospective analysis at a level I trauma centre. Injury. 2012;43(12):2117-21.

Rezaeinasab M, Rad I, Bahonar A, et al. The prevalence of rabies and animal bites during 1994 to 2003 in Kerman province, southeast of Iran. Iran J Vet Res. 2007;8:343-50.

Erfanian T M, Habibi F, Esmaili H. An Epidemiological study of animal bites in Mashhad city during 2006-2008 J Med Sci Islam Azad Uni Mashhad.4(4):209-14. [Persian].

Morgan M. Hospital management of animal and human bites. J Hosp Infect. 2005;61(1):1-10.

Kilonzo KG, Ghosh S, Temu SA, et al. Outcome of acute peritoneal dialysis in northern Tanzania. Periton Dialysis Int. 2012;32(3):261-6.

Kesting MR, Holzle F, Pox C, Thurmuller P, Wolff KD. Animal bite injuries to the head: 132 cases. Br J Oral Maxillofac Surg. 2006;44(3):235-9.

Mouro S, Vilela CL, Niza MM. Clinical and bacteriological assessment of dog-to-dog bite wounds. Vet Microbiol. 2010;144(1-2):127-32.

Rahmani F, Khojasteh SMB, Bakhtavr HE, Rahmani F, Nia KS, Faridaalaee G. Poisonous Spiders: Bites, Symptoms, and Treatment; an Educational Review. Emergency. 2014;2(2):54-8.

Manouchehrifar M, Khosravi S, Khavanin A, Derakhshandeh N. Report of 267 Cases of Scorpion Bite Referring to an Emergency Department during One Year. Emergency. 2013;1(1):24-6.

Mazaheri V, Holakoiee NK, Simani S, et al. Geographical distribution of animal bite and rabies in the Caspian Sea littoral provinces during 2002-2007. J Sch Public Health Institute Public Health Res. 2010;8(3):37-46. [Persian].

Ramezani A, Eslamifar A, Nazgoie F, Naseri M, Fallahian L. Animal bites in Tehran, Iran. Arch Iran Med. 2008;11(2):200-2.

Pourmarzi D, Razi M. Activities leading to dog bite incidence in Guilan province, north of Iran. Razi J Med Sci. 2014;20:9-17. [Persian].

Sacks JJ, Kresnow M, Houston B. Dog bites: how big a problem? Inj Prev. 1996;2(1):52-4.

Weiss HB, Friedman DI, Coben JH. Incidence of dog bite injuries treated in emergency departments. JAMA. 1998;279(1):51-3.

Bandow JH. Will breed-specific legislation reduce dog bites? Can Vet J. 1996;37(8):478-81.

Amiri M, Khosravi A. Animal Bites Epidemiology in shahrood city. Knowledge Health. 2009;4(3):41-3. [Persian].

Dadi poor M, Salahi R, Ghezel safi F. Epidemiological survey of animal bites in Kalaleh district, North of Iran (2003-05). J Gorgan Uni Med. 2009;11(1):76-9. [Persian].

Berzon DR, DeHoff JB. Medical costs and other aspects of dog bites in Baltimore. Public Health Rep. 1974;89(4):377-81.

Berzon DR, Farber RE, Gordon J, Kelley EB. Animal bites in a large city--a report on Baltimore, Maryland. Am J Public Health. 1972;62(3):422-6.

Berzon DR. The animal bite epidemic in Baltimore, Maryland: review and update. Am J Public Health. 1978;68(6):593-5.

Charkazi A, Behnampour N, Fathi M, Esmaeili A, Shahnazi H, Heshmati H. Epidemiology of animal bite in Aq Qala city, northen of Iran. J Educ Health Promot. 2013;2:13.

Kahn A, Bauche P, Lamoureux J. Child victims of dog bites treated in emergency departments: a prospective survey. Eur J Pediatr. 2003;162(4):254-8.

Lang ME, Klassen T. Dog bites in Canadian children: a five-year review of severity and emergency department management. CJEM. 2005;7(5):309-14.

Centers for Disease Control and Prevention. Dog-bite-related fatalities--United States, 1995-1996. MMWR Morb Mortal Wkly Rep. 1997;46(21):463-7.

Ostanello F, Gherardi A, Caprioli A, La Placa L, Passini A, Prosperi S. Incidence of injuries caused by dogs and cats treated in emergency departments in a major Italian city. Emerg Med J. 2005;22(4):260-2.




DOI: https://doi.org/10.22037/ijem.v1i1.6846

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


افزودن نظر