عوارض لوله گذاری داخل تراشه توسط دستیاران طب اورژانس؛ یک مطالعه مقطعی

Iraj Golikhatir, Hamid Reza Hatamabadi, Ali Arhami Dolaatabadi, Zabihollah Taleshi
1633

دیده شده


چکیده

مقدمه: از جمله مسئولیت های اصلی یک متخصص طب اورژانس مدیریت راه هوایی در بیماران است. برای کاهش عوارض اینتوباسیون، نیاز به دانش کافی نسبت به داروهای مورد استفاده و همچنین مهارت کافی در انجام لوله گذاری داخل تراشه می باشد. لذا مطالعه حاضر به منظور ارزیابی میزان موفقیت و عوارض لوله گذاری داخل تراشه توسط دستیاران طب اورژانس انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی طی 18 ماه در بخش اورژانس مرکز پزشکی آموزشی درمانی امام حسین، تهران، ایران انجام گرفته است. کلیه دستیارانی که  حداقل 6 ماه از زمان شروع دوره آموزشی خود را در بخش اورژانس سپری کرده بودند و دوره دو ماهه آموزشی اختصاصی در دوره چرخشی بیهوشی را گذرانده بودند به شیوه سرشماری و پیاپی وارد مطالعه شدند. فرد محقق که دستیار ارشد رشته طب اورژانس بود به صورت ناظر در هنگام انجام پروسیجر لوله گذاری حضور یافته و اطلاعات مورد نظر را از طریق یک چک لیست از پیش تهیه شده جمع آوری می کرد. هیپوکسی، هایپوتانسیون، آسپیراسیون، لوله گذاری داخل مری، لوله گذاری داخل برونش راست، شکستگی دندان و پارگی تراشه به عنوان عوارض مورد مطالعه در نظر گرفته شدند. همچنین تلاش برای لوله گذاری داخل تراشه بیش از 3 بار عدم موفقیت در نظر گرفته شد. يافته ها: در نهایت یافته های حاصل از 100 بیمار با میانگین سنی 8/16 ± 4/63 سال مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند (57 درصد زن). تلاش جهت لوله گذاری داخل تراشه در تمام بیماران موفقیت آمیز بود و از بین موارد مورد مطالعه، 81 بیمار در تلاش اول، 15 بیمار در تلاش دوم و 4 بیمار در تلاش سوم لوله گذاری شدند. موارد عدم موفقیت که نیاز به بیش از 3 بار تلاش باشد نیز در بین دستیاران دیده نشده است. میزان موفقیت در لوله گذاری داخل تراشه دستیاران سال اول 31 مورد (83 درصد)، دستیاران سال دوم 52 مورد (94 درصد) و دستیاران سال سوم 17 مورد (100 درصد) بود. این تفاوت در بین دستیاران سطوح مختلف از نظر آماری معنی دار بود (0014/0=p). هیپوکسی، لوله گذاری داخل مری، آسپیراسیون، هایپوتانسیون و لوله گذاری داخل برونش راست به ترتیب شایعترین عوارض مشاهده شده در این مطالعه بودند. هیچ موردی از شکستگی دندان و پارگی تراشه مشاهده نگردید. میزان لوله گذاری داخل مری (002/0=p) و لوله گذاری داخل برونش اصلی راست (023/0=p) در بین دستیاران سطوح مختلف تفاوت معنی داری داشت. تعداد دفعات تلاش و میزان عوارض لوله گذاری داخل تراشه در این مطالعه معنادار بود به طوری که 75 مورد (88 درصد) از عوارض مشاهده شده در بیمارانی که یک بار تلاش برای لوله گذاری داخل تراشه انجام گرفت، دیده شد. در حالی که میزان عوارض در مواردی که در تلاش دوم و سوم لوله گذاری انجام گرفت تنها 6 مورد (7 درصد) بود (001/0> p). نتيجه گيری: تلاش جهت لوله گذاری داخل تراشه در تمام بیماران مورد مطالعه موفقیت آمیز بود ولی تفاوت تعداد دفعات تلاش در بین دستیاران سطوح مختلف از نظر آماری معنی دار بود. هیپوکسی، لوله گذاری داخل مری، آسپیراسیون، هایپوتانسیون و لوله گذاری داخل برونش راست به ترتیب شایعترین عوارض مشاهده شده در این مطالعه بودند. هیچ موردی از شکستگی دندان و پارگی تراشه مشاهده نگردید.

کلید واژه‌ها

طب اورژانس؛ اداره راه هوایی؛ لوله گذاری داخل تراشه؛ دوره دستیاری و کارورزی؛ عوارض جانبی

مراجع

Tayal VS, Riggs RW, Marx JA, Tomaszewski CA, Schneider RE. Rapid‐sequence Intubation at an Emergency Medicine Residency: Success Rate and Adverse Events during a Two‐year Period. Academic emergency medicine. 1999;6(1):31-7.

Sinclair RC, Luxton MC. Rapid sequence induction. Continuing Education in Anaesthesia, Critical Care & Pain. 2005;5(2):45-8.

Li J, Murphy-Lavoie H, Bugas C, Martinez J, Preston C. Complications of emergency intubation with and without paralysis. The American journal of emergency medicine. 1999;17(2):141-3.

Shojaee M, Kariman H, Hatamabadi HR, Sabzghabaie A, Dolatabadi AA, Moghadam MA, et al. History and Guideline of Emergency Medicine Residency Discipline in Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Iran; Review of 2014. Iranian Journal of Emergency Medicine. 2014;1(1):2-10.

Sloane C, Vilke GM, Chan TC, Hayden SR, Hoyt DB, Rosen P. Rapid sequence intubation in the field versus hospital in trauma patients. The Journal of emergency medicine. 2000;19(3):259-64.

Sagarin MJ, Chiang V, Sakles JC, Barton ED, Wolfe RE, Vissers RJ, et al. Rapid sequence intubation for pediatric emergency airway management. Pediatric emergency care. 2002;18(6):417-23.

Jaber S, Jung B, Corne P, Sebbane M, Muller L, Chanques G, et al. An intervention to decrease complications related to endotracheal intubation in the intensive care unit: a prospective, multiple-center study. Intensive care medicine. 2010;36(2):248-55.

Schmidt UH, Kumwilaisak K, Bittner E, George E, Hess D. Effects of supervision by attending anesthesiologists on complications of emergency tracheal intubation. The Journal of the American Society of Anesthesiologists. 2008;109(6):973-7.

Mort TC. Emergency tracheal intubation: complications associated with repeated laryngoscopic attempts. Anesthesia & Analgesia. 2004;99(2):607-13.

Griesdale DE, Bosma TL, Kurth T, Isac G, Chittock DR. Complications of endotracheal intubation in the critically ill. Intensive care medicine. 2008;34(10):1835-42.

Martin LD, Mhyre JM, Shanks AM, Tremper KK, Kheterpal S. 3,423 Emergency Tracheal Intubations at a University HospitalAirway Outcomes and Complications. The Journal of the American Society of Anesthesiologists. 2011;114(1):42-8.

Simpson G, Ross M, McKeown D, Ray D. Tracheal intubation in the critically ill: a multi-centre national study of practice and complications. British journal of anaesthesia. 2012;108:792-9.

Heffner AC, Swords DS, Neale MN, Jones AE. Incidence and factors associated with cardiac arrest complicating emergency airway management. Resuscitation. 2013;84(11):1500-4.




DOI: https://doi.org/10.22037/ijem.v4i2.14658

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


افزودن نظر