تغییرات سطح سرمی آنزیم آنتی اکسیدان پاراکسوناز-1 در بیماران دچار سوختگی حرارتی

Afshin Amini, Hamid Reza Hatamabadi, Mohsen Parvareshi Hamrah, Saeed Safari
207

دیده شده


چکیده

مقدمه: افزایش غلظت اکسیدان ها یا افت آنتی اکسیدانی منجر به از بین رفتن تعادل اکسیدان-آنتی اکسیدانی و به وجود آمدن حالتی به نام استرس اکسیداتیو می شود. به نظر می رسد جبران کمبود آنتی اکسیدانی در شرایط مذکور بتواند در کاهش ضایعات ناشی از بیماری و تسریع روند بهبود کمک کننده باشد. لذا مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تغییرات سطح سرمی آنزیم آنتی اکسیدان پاراکسوناز-1 در بیماران دچار سوختگی حرارتی طراحی شده است. روش کار: مطالعه موردی-شاهدی آینده نگر حاضر از تاریخ اول تیر 1393 به مدت 3 ماه  بر روی بیماران دچار آسیب سوختگی حرارتی بستری شده در بخش اورژانس بیمارستان مطهری که حداکثر 4 ساعت از سوختگی آنها گذشته بود انجام شد. گروه شاهد از میان افراد سالم انتخاب شدند. چک لیستی شامل اطلاعات دموگرافیک، سابقه بیماری های قبلی، نتایج آزمایشات و اقدامات پاراکلینیک و سطح سرمی آنزیم پاراکسوناز برای دو گروه مورد مطالعه تکمیل گردید. در نهایت با استفاده از نرم افزار آماری SPSS 19 اقدام به آنالیز آماری و مقایسه نتایج بین دو گروه شد. يافته ها: 33  بیمار مبتلا به سوختگی حرارتی با 53 فرد سالم به عنوان گروه شاهد مورد مقایسه قرار گرفتند. میانگین سنی در گروه کنترل برابر 09/9±61/36 سال و در گروه دچار سوختگی 52/11±69/37 سال بود (632/0=p). میانگین درصد سوختگی بیماران مورد مطالعه 37/23 ± 76/30 (100-3) درصد بود. دو گروه در مورد ویژگی های پایه با هم اختلاف معنی داری نداشتند (05/0 > p). میانگین سطح سرمی آنزیم پاراکسوناز در گروه مورد و شاهد به ترتیب 80/136 ± 52/228 و 08/149 ± 65/350 واحد بین المللی در لیتر بود (001/0p <). ارتباط معنی داری بین سطح فعالیت پاراکسونازی بیماران دچار سوختگی و درصد سوختگی مشاهده نشد (532/0 = p). نتایج آنالیز زیر گروه ها حاکی از تاثیر مخدوش کننده معنی دار سطح آلبومین و کلسترول با دانسیته بالا در سطح فعالیت آنزیم پاراکسوناز-1 بود. نتيجه گيری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر به نظر می رسد که علی رغم پایین بودن سطح فعالیت آنتی اکسیدانی پاراکسوناز-1 در بیماران دچار سوختگی حرارتی، با توجه به پایین بودن سطح آلبومین و کلسترول با دانسیته بالا در این بیماران نمی توان سوختگی را به عنوان تنها عامل دخیل در این امر دانست.

مراجع

Poljsak B, Šuput D, Milisav I. Achieving the balance between ROS and antioxidants: when to use the synthetic antioxidants. Oxidative medicine and cellular longevity. 2013;2013.

Parihar A, Parihar MS, Milner S, Bhat S. Oxidative stress and anti-oxidative mobilization in burn injury. Burns. 2008;34(1):6-17.

Horton JW. Free radicals and lipid peroxidation mediated injury in burn trauma: the role of antioxidant therapy. Toxicology. 2003;189(1):75-88.

Valko M, Leibfritz D, Moncol J, Cronin MT, Mazur M, Telser J. Free radicals and antioxidants in normal physiological functions and human disease. The international journal of biochemistry & cell biology. 2007;39(1):44-84.

Ghaffari T, Nouri M, Irannejad E, Rashidi M-R. Effect of vitamin E and selenium supplement on paraoxonase-1 activity, oxidized low density lipoprotein and antioxidant defense in diabetic rats. BioImpacts: BI. 2011;1(2):121.

Aviram M, Rosenblat M, Bisgaier CL, Newton RS, Primo-Parmo SL, La Du BN. Paraoxonase inhibits high-density lipoprotein oxidation and preserves its functions. A possible peroxidative role for paraoxonase. Journal of Clinical Investigation. 1998;101(8):1581.

Mackness MI, Arrol S, Mackness B, Durrington PN. Alloenzymes of paraoxonase and effectiveness of high-density lipoproteins in protecting low-density lipoprotein against lipid peroxidation. The Lancet. 1997;349(9055):851-2.

Ayub A, Mackness MI, Arrol S, Mackness B, Patel J, Durrington PN. Serum paraoxonase after myocardial infarction. Arteriosclerosis, thrombosis, and vascular biology. 1999;19(2):330-5.

Akcay M, Yilmaz I, Polat M, Akcay G. Serum paraoxonase levels in gastric cancer. Hepato-gastroenterology. 2003;50:cclxxiii-cclxxv.

Stevens VL, Rodriguez C, Talbot JT, Pavluck AL, Thun MJ, Calle EE. Paraoxonase 1 (PON1) polymorphisms and prostate cancer in the CPS‐II Nutrition Cohort. The Prostate. 2008;68(12):1336-40.

Demirdöğen BC, Türkanoğlu A, Bek S, et al. Paraoxonase/arylesterase ratio, PON1 192Q/R polymorphism and PON1 status are associated with increased risk of ischemic stroke. Clinical biochemistry. 2008;41(1):1-9.

Pandey R, Singh M, Singhal U, Gupta KB, Aggarwal SK. Oxidative/nitrosative stress and the pathobiology of chronic obstructive pulmonary disease. Journal of clinical and diagnostic research: JCDR. 2013;7(3):580.

Yildirim S, Doganay S, Yildirim A, Aydin OE, Karakoc A, Laloglu E. Relationship of Serum Paraoxonase Enzyme Activity and Thermal Burn Injury. The Eurasian Journal of Medicine. 2012;44(3):153.

Aviram M, Rosenblat M, Billecke S, et al. Human serum paraoxonase (PON 1) is inactivated by oxidized low density lipoprotein and preserved by antioxidants. Free Radical Biology and Medicine. 1999;26(7):892-904.

Sanghera DK, Saha N, Kamboh MI. The codon 55 polymorphism in the paraoxonase 1 gene is not associated with the risk of coronary heart disease in Asian Indians and Chinese. Atherosclerosis. 1998;136(2):217-23.

Yamada Y, Ando F, Niino N, Miki T, Shimokata H. Association of polymorphisms of paraoxonase 1 and 2 genes, alone or in combination, with bone mineral density in community-dwelling Japanese. Journal of human genetics. 2003;48(9):469-75.

Chen J, Kumar M, Chan W, Berkowitz G, Wetmur JG. Increased influence of genetic variation on PON1 activity in neonates. Environmental Health Perspectives. 2003;111(11):1403.

Alejandra Aguayo-Becerra O, Torres-Garibay C, Dassaejv Macias-Amezcua M, et al. Serum albumin level as a risk factor for mortality in burn patients. Clinics. 2013;68(7):940-5.

James RW, Deakin SP. The importance of high-density lipoproteins for paraoxonase-1 secretion, stability, and activity. Free Radical Biology and Medicine. 2004;37(12):1986-94.

Razavi AE, Ani M, Pourfarzam M, Naderi GA. Associations between high density lipoprotein mean particle size and serum paraoxonase-1 activity. Journal of research in medical sciences: the official journal of Isfahan University of Medical Sciences. 2012;17(11):1020.

Schiavon R, Battaglia P, De Fanti E, et al. HDL3-related decreased serum paraoxonase (PON) activity in uremic patients: comparison with the PON1 allele polymorphism. Clinica chimica acta. 2002;324(1):39-44.

Kelso GJ, Stuart WD, Richter RJ, Furlong CE, Jordan-Starck TC, Harmony JA. Apolipoprotein J is associated with paraoxonase in human plasma. Biochemistry. 1994;33(3):832-9.

Mackness B, Durrington P, Boulton A, Hine D, Mackness M. Serum paraoxonase activity in patients with type 1 diabetes compared to healthy controls. European journal of clinical investigation. 2002;32(4):259-64.

Van Lenten BJ, Navab M, Shih D, Fogelman AM, Lusis AJ. The role of high-density lipoproteins in oxidation and inflammation. Trends in cardiovascular medicine. 2001;11(3):155-61.




DOI: https://doi.org/10.22037/ijem.v3i1.11005

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.

نظرات در مورد مقاله

دیدن تمام نظرات
 |  افزودن نظر