A Survey on women's place in Medical History of Gajar era

Elaheh Bagheri

Abstract


85

Medical history of Iran in Qajar era in the mid-nineteenth century had undergone many changes; the first new academy was. There was no classical education system for medicine in Iran and the first medical school was established at Dar-Alfonon. By developing medicine course and inviting foreign experts, especially Austrians, medical history had progressed a lot. Among those who came to Iran, Jacob Edward Pollack, an Austrian teacher of medicine, surgeon, and pharmacist was hired at Dar-Alfonon to teach medicine.

During the long history of this land women have undoubtedly undertaken important duties such as training and nurturing the future generations of the country. Despite the important role that women were responsible for in different aspects of history, especially in some fields of social history, unfortunately in primary sources this was underestimated and it seems that women have not participated in any fields during past history.

According to some researchers of civilization history, the medical profession was one of the fields where women appeared in for specific reasons and became pioneers in diagnosing disease and herbal remedies. Although some centuries later, this duty of women have got more specialized and entered into men-owned spiritual areas, but it could never stay away from them. Perhaps the most important branches of medicine that for centuries have been remained in the monopoly of the women were the Issues related to the pregnancy and birth, and from this perspective, the midwifery has always been belonged to women.


Keywords


Women; Medical profession; Pregnancy; Gajar

Full Text:

PDF

121

References


الف) منابع فارسی

اشپولر، برتولد. (1386). تاريخ ايران در قرون نخستين اسلامي (مترجم: مريم مير احمدي). ج دوم. چ پنجم. تهران: شركت انتشارات علمي و فرهنگي.

‏الگود، سيريل. (1352). تاريخ پزشكي ايران از دوره‌ي باستان تا سال 1934م. (مترجم: محسن جاويدان). تهران: اقبال.

الگود، سيريل. (1356). تاريخ پزشكي ايران و سرزمين‌هاي خلافت شرقي (مترجم باهر فرقاني). تهران: اميركبير.

الگود، سيريل. (1357). طب در دوره‌ي صفويه (مترجم: محسن جاويدان). تهران: دانشگاه تهران.

گيرشمن، رومن. (1381). ايران از آغاز تا اسلام (مترجم: محمد معين). چ 14. تهران: انتشارات علمي و فرهنگي.

بیشوپ، ایزابلا. (1375). از بیستون تا زردکوه بختیاری (مترجم: مهراب امیری). تهران: انتشارات انزان.

بياني، شيرين. (1380). دين و دولت در عهد ساساني. تهران: انتشارات جامي.

پناهي، فرشته. (1385). زن ايراني در سفرنامه‌ها. چ دوم. تهران: جاجرمي.

پولاک، ياکوب ادوارد. (1368). سفرنامه پولاک «ايران و ايرانيان» (مترجم: کيکاووس جهانداري). چ دوم. ‏تهران: انتشارات خوارزمي.

تاج بخش، حسن. (1379). تاريخ بيمارستان‌هاي ايران (از آغاز تا عصر حاضر). تهران: پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي.

تاج‌بخش، حسن. (1372). تاريخ دامپزشكي و پزشكي ايران. جلد دوم. تهران: انتشارات سازمان دامپزشكي كشور با همكاري انتشارات دانشگاه تهران.

جويني، عطاملک. (1362). تاريخ جهانگشاي (به همت منصور ثروت). تهران: انتشارات اميرکبير‏.

حجازي، بنفشه. (1384). زنان ترانه؛ بررسي حضور زن در ترانه‌ها و اشعار عاميانه ايران. تهران: قصیده‌سرا.

دورانت، ويل و آريل. (1358). تاريخ تمدن. (مترجم: احمدآرام). ج اول. مشرق‌زمين گاهواره تمدن. تهران: نشر اقبال‏.

روستايي، محسن. (1382). تاريخ طب و طبابت (از عهدقاجار تا پايان عصر رضاشاه) به روايت اسناد. ج اول. تهران: اسناد و كتابخانه ملي ايران.

ريد، ئولين. (1363). انسان در عصر توحش (مترجم: محمود عنايت). تهران:انتشارات هاشمي.

سرمدي، محمدتقي. (1379). پژوهشي در تاريخ پزشكي و درمان جهان از آغاز تا عصر حاضر. ج 5. تهران: انتشارات سرمدي.

سرمدي، محمدتقي. (1384). دايرة المعارف پژوهشي در تاريخ پزشكي و درمان جهان از آغاز تا عصر حاضر. ج 12. تهران: سرمدي.

سرنا، کارلا. (1363). مردم و ديدني‌هاي ايران «سفرنامه کارلا سرنا». غلامرضا سميعي. تهران: نشر نو.‏

سفرنامه شاردن. (1362). بخش اصفهان (مترجم: حسين عريضي با مقدمه علي دهباشي). تهران: انتشارات نگاه‏.

شميم، علي اصغر. (1384). ايران در دوره‌ي سلطنت قاجار. چاپ يازدهم. تهران: مدبر.

طالبوف، عبدالرحيم. (1356). مسالك المحسنين. تهران: شبگير.

عین‌السلطنه، قهرمان میرزا. (1374). روزنامه خاطرات عین‌السلطنه (به کوشش: مسعود سالور و ایرج افشار). ج ‌اول. تهران: ‏انتشارات اساطیر.

فضل‌الله همداني، خواجه رشيدالدين. (1338). جامع التواريخ (به کوشش بهمن کريمي). تهران: انتشارات شرکت نسبي حاج محمد حسين اقبال ‏و شرکا‏.

کهون، لارنس. (1381). متن‌هايی برگزيده از مدرنيسم تا پست مدرنيسم (مترجم: عبدالکريم رشيديان). چ 3. تهران: نشر نی.

كثيري، مسعود. (1388). درآمدي بر پيشينه‌ي پزشكي اصفهان. اصفهان: دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني اصفهان.

محمدي، محمد هادي؛ قاييني، زهره. (1384). تاريخ ادبيات كودكان ايران؛ ادبيات كودكان در روزگار نو (1340ـ1300). ج 3. تهران: چيستا.

مقدم گل‌محمدي، محمد. (1389). مروري بر پيشينه‌ی زنان ايران در دوران تاريخ. ج اول. تهران: اقبال.

مهرآبادي، ميترا. (1386). زن ايراني به روايت سفرنامه نويسان فرنگي. چ دوم. تهران: آفرينش.‏

نجم‌آبادي، محمود. (1371). تاريخ طب در ايران قبل از اسلام. ج اول. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.

نيرواسطي، حكيم. (1353). تاريخ روابط پزشكي ايران و پاكستان. تهران: انتشارات مركز تحقيقات فارسي ايران و پاكستان.

‏وطن‌دوست، غلامرضا؛ شيپری، مريم؛ توکلی، مريم. (1385). بررسی موقعيت زن ايرانی در نشريات مشروطه. تهران: ‏مؤسسه تحقيقات و توسعه علوم انسانی.‏

وهوسه، بابن. (1363). سفرنامه جنوب«boo ایران، محمد محسن خان اعتمادالسلطنه. تهران: دنیای کتاب.

هينتس، والتر. (1377). تشكيل دولت ملّي در ايران. چ سوم. تهران: خوارزمي.

ب) نشريات

شكوفه به انضمام دانش: نخستين روزنامه و مجله زنان در ايران. (1377). تهران: اسناد وكتابخانه ملّي ايران.‏

نشريه‌ي «زبان زنان»، شماره ‏‏36. 14 ذيقعده 1338 (27 ژوئيه 1920) و شماره‌ي 36 ؛ 14 ذيقعده 1338 هـ .ق ( 27 ژوئيه 1920م.).


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License CC BY-NC 4.0. Copyright © 2016 Medical History JournalAll rights reserved.  All credits and honors to PKP for their OJS.

For Author | Online Submission | About Contact