Seyed Hossein Hakim: Excellence and Professionalism in Medical Ethics

Farzaneh Ghaffari, Maryam Radmanesh, Mohammad Taghi Hakim, Mohsen Naseri



Iranians or Persians have contributed to ethics, particularly medical ethics from ancient times and this is a historical fact which can be noticed by studying history of medicine in Persian and Islamic world. Persians physicians have specific place in the history of medicine, and one of them is Seyed Hossein Hakim, who was a great physician in 13th century.

Ayatollah Seyed Hossein Hakim; the son of Haj Seyed Ali Shooshtari, who was born and lived in Shooshtar, Khuzistan Province, Iran in 13 century. He went to advance studies in medicine and Shia in Islamic seminaries; he became an Ayatollah and returned to Shooshtar where lived for the rest of his life as a physician and a religious leader. He was in charge of local mosque, served the locals in many different ways.

He managed his patients according to Avicenna’s textbook “Canon in Medicine”. He was inquisitive and perspicacious. He was very talented and hardworking, and gradually he became a famous expert in medicine. After a while he earned a strong recommendation from Seyed Ali Tabib, one of the authorities in medicine in that region because of his personality and reliability, but also due to his impressive work ethics, and the citizens of Shooshtar asked from him to become the formal physician of their city.

He had special characters including mild manner and due was very humble. So his memories are still alive after so many years.

The purpose of this study is to introduce seyed Hossein Hakim as a physician who showed excellence and professionalism in medicine and medical ethics.


Iran and Islam’s History; Ethic; Seyed Hossein Hakim

Full Text:




ابن سينا. ‏(1426 ق.). القانون فی الطب. بیروت: انتشارات دار إحياء التراث العربي‏، چاپ اول، صص 304-292.

ابن سينا، ‏(1386 ش.). قانون در طب. مترجم علیرضا مسعودی، کاشان: نشر مرسل، ص 301.

امین عاملی، م. (1406 ق.). اعیان الشیعه. بیروت: انتشارات دارالتعارف، ص 316.

جزایری، م. (1397 ق.). شجره مبارکه‌ یا برگی‌ از تاریخ‌ خوزستان‌: در بیان‌ انساب‌ و احوال‌ سادات‌ نوریه‌ (خاندان‌ جزائری‌) و بزرگان‌ خوزستان‌ و اهواز. ص 22.

حکیم، ع-ا. (بی تا). شجره سادات جزایری (از اسناد مخطوط در نزد آیت‌ا... سیدمحمدتقی حکیم). ص 24.

حکیم، ع-ا. (بی تا). دست‌نوشته‌ها، تلخیص مصاحبه با آیت‌ا... محمدتقی حکیم (26/10/87).

رازی، م. (1387 ش.). ترجمه المنصوری فی الطب. مترجم: محمدابراهیم ذاکر، تهران: دانشگاه علوم پزشکی تهران، ص 435.

روزنامه همشهری، 29 آذر 93، شماره 6427.

عزیزی، ف. (1394 ش.). پاسخگویی به بعدهای چهارگانه سلامت. مجله پژوهش در دین و سلامت. دوره اول، شماره سوم، ص 1.

غفاری، ف. حکیم، م-ت. ناصری، م. (1387 ش.). سيدحسين حكيم الگویي شايسته در عرصه اخلاق پزشكي. نخستین همایش ملی فرهنگ و میراث پزشکی اسلام و ایران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، ص 3.

لاريجاني، ب. (1383 ش.). نگرشي بر اخلاق پزشكي نوين. مجله پژوهش و حوزه. قم: انتشارات حوزه علمیه، شماره هفدهم و هجدهم، صص 50-48.

مجلسی، م-ب. (بی تا). بحارالانوار. بیروت: دارإحیاء التراث، ص 299.

معین، م. (1374 ش.). فرهنگ فارسی. تهران: انتشارات امیرکبیر، چاپ هفتم، صص 932 و 1434.

نجم‌آبادي، م. (1371 ش.). تاريخ طب در ايران. تهران: انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، صص 4-83.

نورانی، م. (1384 ش.). دایره‌المعارف بزرگ طب اسلامی. قم: انتشارات ارمغان یوسف، چاپ اول، ص 123.


  • There are currently no refbacks.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License CC BY-NC 4.0. Copyright © 2016 Medical History JournalAll rights reserved.  All credits and honors to PKP for their OJS.

For Author | Online Submission | About Contact